Evliya-yý kiramýn en büyüklerinden Ýmam-ý Rabbani “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün sevdiði biri gelerek;
- Efendim, dünya iþlerim yolunda gitmiyor, diye dert yandý.

Büyük Veli;
- Dünya iþlerinin bozuk gitmesinden hiç sýkýlmayýnýz! buyurdu. Çünkü dünya iþleri, üzülmeye deðmez kardeþim. Bu dünyada olan her þey geçecek, yok olacaktýr.

- Ne yapmak lazým efendim?
- Allahü teâlânýn razý olduðu þeylerin arkasýnda koþmalý, güç olsa da, kolay olsa da, bunlarý yapmaya çalýþmalýdýr.

Þöyle baðladý:
- Aranýlacak, gönül verilecek, Allahü teâlâdan baþka hiçbir þey yoktur.

Resule itaat, Allah’a itaattýr

Bir gün de sohbetinde;
- Cenâb-ý Hak, Nisa suresi, yetmiþikinci âyetinde, Muhammed aleyhisselama itaat etmenin kendisine itaat etmek olduðunu bildiriyor, buyurdu.

Ve bunu izah etti:
- Yani Onun Resulüne itaat edilmedikçe Ona itaat edilmiþ olmaz. Bunun pek kati ve kuvvetli olduðunu bildirmek için, âyet-i kerimede; (Elbette, muhakkak böyledir) buyuruldu.

Ýnsana niçin bela gelir?

Bir gün bazý sevdikleri;
- Efendim, insanýn baþýna belalarýn gelmesine sebep nedir? diye sordular.

Cevabýnda;
- O insanýn kendine düþkün olmasýdýr, buyurdu. Yani kendi nefsine düþkün olmasýdýr. Kendi kendisinden kurtulursa, Allahü teâlâdan baþka þeylere düþkün olmaktan kurtulur.

Ve daha izah etti:
- Puta tapanlar, kendilerine tapmaktadýrlar. Nitekim Casiye suresinin yirmiikinci ayetinde mealen; (Kendi nefsine tapanlarý gördün mü?) buyuruldu.