Evliyanýn en büyüklerinden Muhammed Masum Faruki “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün bazý dostlarýna;
- Kardeþlerim, Bu dünyanýn ve dünyada olanlarýn ne kýymetleri vardýr ki, insan bunlarý ele geçirmek için, kýymetli ömrünü tüketmiþ olsun! buyurdu.

Ve devam etti:
- Ölmeden önce, ahirete yarayan bir þey yapabilirsek, ne güzel! Yoksa iþimiz haraptýr!

Sordular:
- Ahirete yarayan iþ nedir ki efendim?
- Önce doðru bir iman edinmektir.

- Sonra efendim?
- Sonra da Ýslamiyet’i öðrenip buna göre yaþamaktýr. Bunu yapabilen, en baþarýlý insandýr.

Ýmdadýna ne yetiþmiþ?

Bir gün de sevdiði bir gence;
- Allahü teâlâ, size, razý olduðu iþleri yapmak nasip eylesin! buyurdu.

Ve nasihat etti:
- Sevgili yavrum! Kýyamette iþe yarayacak olan þey, Ýslamiyet’in sahibinin gösterdiði yolda yürümektir. Haller, marifetler, kerametler, bu yolda iken hasýl olurlarsa, çok iyidir ve büyük nimettirler. Ama bu yoldan sapýk iken hasýl olurlarsa, istidractýr ki, felakete sebep olurlar.

Ve þunu anlattý:
Tasavvuf büyüklerinden Cüneyd-i Baðdadi hazretlerini öldükten sonra, rüyada görüp;
- Nasýlsýn? diye sordular.

Cevap olarak;
- Ýlim, marifet dolu sözlerimin hiç faydasý olmadý. Bir gece yarýsý kýldýðým iki rekat namaz, imdadýma yetiþti, buyurdu.

Ýmaný gideren þey

Bir gün de bazý sevdikleri;
- Efendim, haram olduðu kati olan bir iþi beðenen bir kimsenin imaný gider mi? diye sordular.

Cevabýnda;
- Elbette gider, buyurdu.

- Haramý, beðenmeyerek iþlerse efendim?
- Haramlarý, tatlý gelse bile, beðenmeyerek, çirkin bilerek, üzülerek yapan, imanýný kaybetmez.