Ýslam âlimlerinin en büyüklerinden Seyfeddin-i Faruki “kuddise sirruh” hazretleri,
bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, Allahü teâlânýn rýzasýný ve sevgisini kazanmak için küfürden uzaklaþmak gibi, hiçbir amel ve ibadet yoktur, buyurdu.

Ve açýkladý:
- Kâfirlere ve küfre, Allahü teâlânýn zatý, kendisi düþmandýr. Ýnsanlarýn tapýndýklarý bütün mabutlar ve bunlara tapanlar, Allahü teâlânýn zatýnýn düþmanlarýdýr. Cehennemde sonsuz yanmak, bu alçak iþin cezasýdýr.

Sordular:
- Ya diðer günahlar efendim?
- Diðer günahlar böyle deðildir. Bunlara, Allahü teâlânýn düþmanlýðý, kendinden deðil, sýfatlarýndandýr.

Ve ilave etti:
- Bunun içindir ki Allahü teâlâ günahkâr müminleri, Cehennemde sonsuz tutmayacak, hatta bunlardan çoðunu isterse hiç Cehenneme sokmadan affedecektir.

Ýmanýn alameti nedir?

Bir gün de bazý gençler;
- Efendim, bir kimsenin kalbinde iman bulunduðuna alamet nedir? diye sordular.

Cevaben;
- Bunun alameti, küfürden kaçýnmak, kâfirlikten ve kâfirlere mahsus olan þeylerden mesela beline zünnar baðlamak ve bunun gibi, kâfirlik alameti olan þeyleri kullanmaktan sakýnmaktýr, buyurdu.

Sordular:
- Küfürden kaçýnmak nasýl olur efendim?
- Küfürden kaçýnmak demek, Allahü teâlânýn düþmanlarýný sevmemektir.

Ve daha izah etti:
- Kâfirler, kuvvetli, hakim olup da, zararlarýndan korkulduðu zaman, kalbi ile sevmemek, korku olmadýðý zaman, hem kalb, hem de her vasýta ile karþý koymak lazýmdýr.

Piþmanlýk, tövbedir

Bir gün de;
- Allahü teâlâ, günah iþleyip piþman olan kulunu, istiðfar etmeden önce affeder, buyurdu.

Sordular:
- Tövbe etmeden mi efendim?
- Evet. Piþmanlýk tövbedir zaten. Ama diliyle de istiðfar ederse daha iyi olur.