Büyük Ýslam âlimlerinden ve Ýstanbul’da Kadýköy müftüsü iken 1967 yýlýnda vefat eden seyyid Ahmet Mekki Efendi “rahmetullahi aleyh” hazretlerine, bir gün gýybetten sordular.

Cevaben;
- Gýybet, bir Müslümanýn gizli bir kusurunu, arkasýndan söylemektir, buyurdu.

Sordular:
- Kötü kimselerin arkasýndan söylemek de gýybet olur mu efendim?
- Hayýr, mesela bid’at sahiplerinin, mezhebsizlerin ve açýkça günah iþleyenlerin bu günahlarýný söylemek gýybet olmaz.

Ve devam etti:
- Ayrýca zulmedenlerin ve alýþ veriþte aldatanlarýn bu fenalýklarýný duyurarak, bunlarýn þerrinden sakýnmalarýna sebep olmak ve Müslümanlýðý yanlýþ söyleyenlerin ve yazanlarýn bu iftiralarýný herkese söylemek lazýmdýr. Bunlarý söylemek, gýybet olmaz.

Nemime nedir?

Bir gün de sohbetinde;
- Nemime yapmamalýdýr, buyurdu.

Sordular:
- Nemime nedir efendim?
- Nemime, Müslümanlar arasýnda söz taþýmaktýr ki, gýybet ve nemime yapanlar için çeþitli azablar yapýlacaðý bildirilmiþtir.

Ve devam etti:
- Yalan söylemek ve iftira etmek de haramdýr, sakýnmak lazýmdýr. Bu iki fenalýk her dinde de haram idi ve cezalarý çok aðýrdýr.

Merhametli olun!

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim, Müslümanlarýn ayýplarýný örtmek, gizli günahlarýný yaymamak ve kusurlarýný affetmek çok sevaptýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Küçüklere, emir altýnda bulunanlara, mesela hanýma, çocuklara, talebeye, askere, iþçiye ve fakirlere merhamet etmelidir. Kusurlarýný yüzlerine vurmamalý, olur olmaz sebeplerle o zavallýlarý incitmemeli, dövmemeli ve sövmemelidir.

Þöyle bitirdi:
- Hiç kimsenin dinine, malýna, canýna, þerefine, namusuna saldýrmamalý, herkese ve hükümete olan borçlarýný vaktinde ödemelidir.