Evliyanýn en büyüklerinden Mazhar-ý Can-ý Canan “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün bazý sevdikleri;
- Efendim, ruh ölür mü? diye sordular.

Cevabýnda;
- Evet ölür, buyurdu.

- Nasýl ölür efendim?
- Allahü teâlâ, kâfirliði ve cahilliði, ruhu öldüren zehir yapmýþtýr. Tembellik de, ruhu hasta yapar. Bunlara ilaç yapýlmazsa, ruh hastalanýr ve ölür. Ruhun ölmesi demek, kâfir olmasý demektir.

- Bunlarýn ilacý nedir efendim?
- Küfrün ve cahilliðin biricik ilacý, ilimdir, yani Ýslamiyet’i öðrenmektir.

- Tembelliðin ilacý efendim?
- Tembelliðin ilacý ise namaz kýlmak ve her ibadeti yapmaktýr. Bir kimse, dünyada zehir yer ve (Allah rahimdir, zehirin zararýndan beni korur) derse, hastalanýr ve ölür.

Þöyle devam etti:
- Ýshal olan, hind yaðý içerse, þeker hastasý, tatlý ve hamur iþi yerse, hastalýklarý artar. Þehvete uymak, yani nefsin arzularýný yapmak da, kalbi hasta eder.

- Kalb de ölür mü efendim?
- Þehvete uymanýn günah olduðuna, zararlý olduðuna inanýrsa, þehvete uymasý, kalbini öldürmez.

- Ya inanmazsa efendim?
- O zaman kalbi ölür. Çünkü, inanmayanýn imaný gider. Zira küfür, kalbin ve ruhun zehiridir.

Kimsenin kalbini kýrmayýn!

Bir gün de bazý gençlere;
- Kimseyi üzmeyin, kimsenin kalbini kýrmayýn, buyurdu.

Ve ekledi:
- Derviþlik, yalnýz namaz, oruç ve geceleri ibadet yapmak deðildir. Bunlar, herkesin yapacaðý kulluk vazifeleridir. Derviþlik, kalb kýrmamaktýr. Bunu yapabilen, Allahü teâlânýn rýzasýna kavuþur.

Sordular:
- Bir kimsenin veli olduðu nasýl anlaþýlýr efendim?
- Tatlý dili, güzel ahlaký, güler yüzü ve cömertliði, münakaþa etmemesi, özürleri kabul etmesi ve herkese merhamet etmesi ile anlaþýlýr) buyurdu.