Evliyayý kiramdan Seyyid Abdullah-ý Þemdini “rahmetullahi aleyh” hazretleri, bir gün sevdiklerine;
- Kardeþlerim, bir namazýný vaktinde bile bile kýlmayan, yani namaz vakti geçerken, namaz kýlmadýðý için üzülmeyen, dinden çýkar veya ölürken imansýz gider, buyurdu.

Dinleyenler korktu:
- Ýmansýz mý gider efendim?
- Evet. Bir vakit namazý geçirenin hali böyle olursa, ya namazý, hatýrýna bile getirmeyenler, namazý vazife tanýmayanlar ne olur? Namaza önem vermeyenin, onu vazife tanýmayanlarýn dinden çýkacaðýný, dört mezhebin bütün âlimleri sözbirliði ile bildirmiþlerdir.

Þöyle bitirdi:
- Namazý bile bile kýlmayýp, kaza etmeyi düþünmeyen ve bunun için azab çekeceðinden korkmayan kimsenin de imanýnýn gideceðini, âlimlerimiz bildirmektedir.

Önce doðru iman

Bir gün bazý gençler nasihat istediler bu zattan.
Cevabýnda;
- Herkes, önce Ehl-i sünnete göre iman etmelidir, buyurdu. Allahü teâlâ, insanlarýn dünyada rahat ve huzur içinde yaþamalarýný, ahirette de sonsuz saadete kavuþmalarýný istiyor. Bunun için saadete sebep olan faydalý þeyleri yapmayý, felakete sebep olan zararlý þeylerden de sakýnmayý emretti.

Sordular:
- Faydalý iþlerin en mühimi nedir efendim?
- Allahü teâlânýn birinci emri, iman etmektir. Ýman etmek, bütün insanlara lazýmdýr. Herkes için iman zaruridir.

Ve imaný tarif etti:
- Ýman demek; Muhammed aleyhisselamýn, Allah’ýn peygamberi olduðunu ve Onun tarafýndan seçilmiþ, haber verici (Nebi) olduðunu doðru bilmek ve inanarak söylemek ve Onun, Allahü teâlâ tarafýndan kýsaca bildirdiklerine kýsaca, geniþ bildirdiklerine ise etraflýca inanmak ve gücü yettikçe (Kelime-i þehadet)i dil ile de söylemektir.