Evliyanýn büyüklerinden Seyyid Muhammed Salih “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün talebelerine;
- Evlatlarým, aranýzda ufacýk bir kýrgýnlýk olduðu zaman çok üzülüyor, periþan oluyorum, buyurdu. En çok üzüldüðüm þey budur.

Ve sebebini açýkladý:
- Çünkü bu haramdýr, günahtýr. Günah ise ateþtir. Elinizi ateþe sokun da görün. O zaman anlarsýnýz kavga neymiþ, gýybet neymiþ, kalb kýrmak neymiþ. Allah hiç kimseyi ateþte yakmasýn.

Ve ilave etti:
- Büyüklerimiz; (Günah, ateþ gibidir) buyuruyorlar. Ýnsan bile bile kendini ateþe atar mý?

Kâbeyi yýkmaktan fenadýr

Bir gün de sohbetinde;
- Kâbe ilk görüldüðü anda yapýlan dua reddedilmez, buyurdu. Mutlaka kabul olur.

Ve ilave etti:
- Bir mümin, bir mümini gördüðü zaman yaptýðý dua da reddolunmaz. Çünkü müminin kalbi, Kâbeden daha üstündür.

Ve bunu açýkladý:
- Kâbeyi, Ýbrahim aleyhisselam bina etti. Allahü teâlâ da ona kýymet verdi ve böylece bütün müminlerin kýblesi oldu.

Þöyle devam etti:
- Ama müminin kalbi, Allahü teâlânýn kudreti ile yaratýlmýþtýr. Nitekim hadis-i þerifte; (Müminin kalbini kýrmak, Kâbeyi yakmaktan daha fenadýr) buyuruldu.

Ýnsan sevdiðini dinler

Bir gün de, sevdiklerine muhabbetten bahsediyordu ki;
- Ýnsan, sevdiðinin sözünü dinler, öyle deðil mi? diye sordu.

Dinleyenler;
- Elbette efendim, dediler.

- Yani ona itaat eder deðil mi?
- Evet efendim.

Buyurdu ki:
- Ýþte sevmenin birinci þartý itaattir. Seven, sevdiðine itaat eder.

- Ýtaat yoksa efendim?
- O zaman sevgi de yoktur.