Evliyanýn büyüklerinden Seyyid Muhammed Salih “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün;
- Efendim, bir kimse sadece “La ilahe illallah” dese, “Muhammedün Resulullah” demese, Müslüman olur mu? diye sordular.

Cevaben;
- Olmaz, buyurdu.

- Neden efendim?
- Çünkü kelime-i tevhid bir bütündür. Herkes Allah diyor. Kâfirler de zorda kalýnca Allah diyorlar. Ama Muhammed aleyhisselamý Peygamber tanýmýyorlar. O zaman da iman olmuyor.

Ve ilave etti:
- Bir Müslüman, bütün Peygamberlere inansa, yalnýz birine inanmasa, o kimsenin imaný gider.

Ehil na ehil, beraber

Bir gün de bazý sevdikleri;
- Efendim, Cuma günü için bayram deniyor. Bu doðru mu? diye sordular.

Cevabýnda;
- Evet, Hadis-i þerifte; (Cuma, dünyada ve Cennette müminlerin bayramýdýr) buyuruldu.

Sohbetine devamla;
- Eðer bir toplulukta, bir cemaatin içinde, Allahü teâlânýn sevdiði, beðendiði, razý olduðu, kabul ettiði bir tek kiþi varsa, Allahü teâlâ, o bir kiþi hürmetine hepsini affeder, buyurdu.

Ve þöyle özetledi:
- Hak kapýsýnda, ehil ve na ehil beraberdir.

Kötü arkadaþtan sakýnýn!

Bir gün de genç bir Müslümana;
- Kötü arkadaþlardan sakýn evladým. Onlar, Allah’ýn merhametini ileri sürüp seni aldatýrlar, buyurdu.

Genç sordu:
- Allahü teâlâ merhametli deðil mi efendim?
- Elbette merhametlidir. Ama azabý da çok þiddetlidir. Günah iþleyenleri yakar.