Büyük Veli Seyyid Sýbgatullah-i Hizani “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün sevdiklerine;
- Hepimiz bir sürünün çobaný gibiyiz, buyurdu. Çoban sürüsünden mesul olduðu gibi, biz de çoluk çocuðumuzdan mesulüz.

Ve ilave etti:
- Kimse yeise, üzüntüye kapýlmasýn. Çünkü Allahü teâlâ Kur’an-ý kerimde mealen; (Bir kimse Allahü teâlâya ihlas ile ibadet ederse, Allahü teâlâ onu Cennetine koyacaktýr) buyuruyor. Asýl iþ, ihlas ile ibadet etmektir.

Sordular:
- Ýhlas olmazsa efendim?
- Ýhlas ile ibadet etmeyen, Bel’am-ý Baura gibi, Ýbnüssakka gibi mürted olarak ölür.

Feyz almanýn iki þartý

Bir gün de;
- Evliyadan feyz alabilmek için ne lazým efendim? dediler.

Cevabýnda;
- Bunun iki þartý var, buyurdu.

- Onlar nedir efendim?
- Ýnanmak ve sevmek.

Ve bunu açýkladý:
- Nasýl ki, su boru ile nakledilirse, nur da kalbden kalbe nakledilir. Yani nurun nakil vasýtasý Evliyanýn kalbleridir. Onlarýn kalbindeki nurlar, sevenlerinin kalbine de akar.

Sordular:
- Buna engel var mýdýr efendim?
- Evet. Bu nurun gelmesine en büyük engel, kendi nefsimizdir. Nefsten ne kadar uzaklaþýlýrsa nura o kadar çok kavuþulur.

Ýnsanýn birinci vazifesi

Bir gün de sohbetinde;
- Ýtikat edilecek, inanýlacak þeyler, dinin esasý, Müslümanlýðýn zaruri, lazým temeli olduðundan, bunlarý bildirmek ve öðrenmek herkese lazýmdýr, buyurdu. Bunlarý öðrenmek, her insanýn birinci vazifesidir.

Ve ekledi:
- Ýman ve ibadet bilgilerini öðrenmeyen ve çocuklarýna öðretmeyenler, insanlýk vazifesini yapmamýþ olur. Çünkü bunlarý öðrenmek herkesin hakký, hatta insan haklarýnýn birincisidir.