Büyük Veli Seyyid Sýbgatullah-i Hizani “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün kibirden sordular.
Cevabýnda;
- Kalbinde zerre kadar kibir olan bir mümin, bunun cezasýný çektikten sonra ancak Cennete girecektir, buyurdu. Zira kibir, þeytanýn sýfatý ve kovulma sebebidir.

Ve devam etti:
- Mütevazý olmak ise Peygamber efendimizin “aleyhisselam” huyudur. Cenâb-ý Hakkýn en sevdiði güzel huy, tevazu sahibi olmaktýr. Ýmansýz ölmekten korkmayan imansýz ölür.

Ve nasihat etti:
- Kardeþlerim, birbirimizin kýymetini bilelim. Ýslam’a hizmet, çileli bir iþtir. Sabredenler müstesna herkes sýkýntýdadýr. Sýkýntýnýn en iyi ilacý ise kefene bürünmektir.

Ve bunu açýkladý:
- Yani ölümü düþünen, rahatlar. Büyüklerin hayatýný okumak, kalbden dünya sevgisini çýkarýr, yerine Allah sevgisi ve evliya sevgisi dolar ve insanýn ihlasýný arttýrýr.

Kimler sevimsiz olurlar?

Bir gün de bazý gençlere;
- Hata ve kusuru baþkalarýnda arayanlar, sevimsizleþir, buyurdu. Böyle kimselerin etraflarýnda insan kalmaz, dost edinemezler.

Ve daha açýkladý:
- Herkesi haklý, kendisini haksýz bulmadýkça ve kendi kusur ve noksanlarýný býrakýp, baþkalarýnýn kabahatleri ile uðraþtýkca bu yolda zerre kadar ilerlenemez.

Sordular:
- Allahü teâlâ kimleri sever efendim?
- Allahü teâlâ bir kulunu severse, ona Ýslamiyet’i öðrenmeyi nasip eder.

Ve ekledi:
- Daha çok severse, Ýslamiyet’e hizmet ettirir. Yani Ýslamiyet’i anlatan kitaplarý yayar, daðýtýr.