Büyük Veli Seyyid Sýbgatullah-i Hizani “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün sevdiði bir genç gelip;
- Efendim, size bir þey sormak istiyorum, diye arzetti.

Cevaben;
- Tabii evladým, sor, buyurdu.

- Efendim, biz Allah’a ve Resulüne iman ettik, Müslümanýz elhamdülillah. Fakat bazen namazýn kaç rekat olduðunu bile þaþýrýyoruz, namazda türlü iþler geliyor aklýmýza. Böyle kusurlu ibadetlerimizin bize faydasý olacak mý ahirette? Yani bütün bu hatalarýmýza raðmen, Allahü teâlâ bize ne muamele edecek acaba?

Cevaben o gence;
- Bana bir bardak su getir! buyurdu.

Delikanlý koþup getirdi suyu. Tam arz edecekti ki;

- Dur, kal orda! buyurdu.
Genç durdu.

Büyük Veli;
- Þimdi mesela ayaðýn halýya takýlýp düþsen. Elindeki bardak da düþüp kýrýlsa ve su saçýlsa etrafa. Baþýna gelen bu kazadan dolayý ben sana kýzar mýyým? diye sordu.

- Kýzmazsýnýz herhalde efendim.
- Elbette kýzmam. Üstelik acýrým. Çünkü sen o suyu bana getiriyordun. Ama böyle oldu, ne yapalým. Ýþte Allahü teâlâ da Onun emrini yaparken yaptýðýmýz hata ve kusurlar sebebiyle bize kýzmaz. Hatta acýr ve affeder.

Þöyle bitirdi:
- Onun merhameti sonsuzdur çünkü.

Münafýk da namaz kýlar

Bir gün de;
- Sadece namaz kýlmakla bir insanýn Müslüman olduðu anlaþýlmaz, buyurdu. Zira Peygamber efendimiz “aleyhisselam” zamanýnda münafýklar da namaz kýlardý.

Ve ekledi:
- Allahü teâlânýn sevgisine kavuþmak için emr-i maruf yapmak lazýmdýr. Bu da, Ehl-i sünnet âlimlerinin Allah için yazdýðý ilmihal kitaplarýný alýp, köylere, gençlere yaymakla, daðýtmakla olur.