Evliyayý kiramdan Seyyid Abdülhakim-i Arvasi “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün;
- Namaz kýlmayan kimse Müslümanlýktan çýkar mý efendim? diye sordular.

Cevabýnda;
- Namaz, çok mühim ibadettir, buyurdu. Müslüman olan, mutlaka beþ vakit namazýný kýlmalýdýr. Kýlmayan kimse, eðer üzülüyorsa, Müslümanlýktan çýkmaz.

Sordular:
- Üzülmüyorsa efendim?
- Eðer kýlmadýðýný dert etmiyor, namaz vakti geçerken zerre kadar da olsa hiç üzülmüyor, kaza etmeyi düþünmüyor, azabýndan da korkmuyorsa, imaný gider.

Þöyle devam etti:
- Kardeþlerim, kimseye iyilik yapmaya mecbur deðilsek de, kimseyi üzmeye de hakkýmýz yoktur. Büyüklerimiz; (Mümin, elinden ve dilinden kimseye zarar gelmeyen kimsedir) buyuruyorlar.

Çare, doðru kitap okumak

Bir gün de;
- Efendim, dünya sevgisinden kurtulmanýn çaresi nedir? diye sordular bu mübarek zata.

Cevabýnda;
- Bunun çaresi, ne çok namaz kýlmaktýr, ne çok oruçtur, ne de çok zikretmektir.

Sordular:
- Peki nedir efendim?
- Dünya sevgisinden kurtulmanýn tek yolu, bu sevgiden kurtulanlarla beraber olmaktýr. Bu sevgiden kurtulanlar da, Allah dostlarý, yani evliyaullahtýr.

- Böyle mübarek zat yoksa efendim?
- Onlar yoksa, kitaplarý var. Onlarýn kitaplarýný okumalýdýr.

- Böyle de buna kavuþulur mu efendim?
- Elbette. O kitaplar edeble okunursa, okuyanýn kalbine feyz akar. Feyz gelen kalbden dünya sevgisi çýkar. Ayrýca o kalb temizlenir, nurlanýr, parlar.