Evliyanýn en büyüklerinden Seyyid Abdülhakim-i Arvasi “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün bazý talebelerine;
- Beni sevenler, hiç bir zaman kendilerini haklý göremez ve; “Ben haklýyým, sen haksýzsýn!” demezler, buyurdu.

Ve bunu açýkladý:
- Çünkü onlar, Ýslam âlimlerinin nasihatlarýný iþitmiþlerdir. Ýslam âlimleri birer güneþtirler. Güneþi gören, yýldýzlarý göremez.

Ve ekledi:
- Hâlâ dünya meselelerinde kendisini haklý görmek isteyen varsa, o büyüklerin nasihatýndan hiç istifade etmemiþ demektir. Bu konuda Peygamber efendimizin “aleyhisselam” bir müjdesi var.

Gençler merak etti:
- O nedir efendim?
- Resulullah efendimiz “aleyhisselam”; (Herhangi bir anlaþmazlýkta, yüzde yüz haklý olduðu halde kendisini haksýz, karþý tarafý haklý görene, Cennette büyük bir köþk verilecektir) buyuruyor.

Hadis-i þerifin devamýnda; (Kefili de benim) buyuruyor Efendimiz “aleyhisselam”.

Bizim asýl görevimiz

Bir gün de kendi talebelerine,
- Bizim asýl görevimiz, kendimizi sevdirerek, dinimizi sevdirmektir, buyurdu.

Sordular:
- Kendimizi nasýl sevdirebiliriz efendim?
- Kendimizi sevmemekle.

Ve daha açýkladý:
- Kendini seveni kimse sevmez. Ama kendinizi sevmez, baþkalarýný severseniz, onlar da sizi severler. Sevince de size güvenir, sözünüzü dinler, nasihatýnýzý kabul ederler. Bu, böyledir daima.