Evliyayý kiramdan Seyyid Abdülhakim-i Arvasi “kuddise sirruh” hazretlerinden, bir gün nasihat istediler.

Cevap olarak;
- Nasihatlarýn en kýymetlisi, Allah adamlarý ile buluþmak, onlarla birlikte bulunmaktýr, buyurdu. Allah adamý olmak ve Ýslamiyet’e yapýþmak da, kurtuluþ fýrkasý olduðu müjdelenmiþ olan, Ehl-i sünnet vel-cemaatin doðru yoluna sarýlmaya baðlýdýr.

Ve ekledi:
- Bu büyüklerin yolunda gitmedikçe, yarýn Cehennemden kurtuluþ olamaz. Bunlarýn anladýklarýna tâbi olmadýkça, saadete kavuþulamaz.

Ve altýný çizdi:
- Bu büyüklerin doðru yolundan pek az ayrýlmýþ olan bir kimse ile arkadaþlýk etmeyi, öldürücü zehir bilmeli, onunla konuþmayý, yýlan sokmasý gibi korkunç görmelidir.

Bu ömrü fýrsat bilin!

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim, dünya hayatý çok kýsadýr ve ahiretteki sonsuz azablar, burada yapýlan küfrün karþýlýðýdýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- O halde bu kýymetli ömrü, bu zamaný, lüzumsuz, boþ þeyleri ele geçirmekte kullanan ve böylece sonsuz acýlara yakalanan kimseye yazýklar olsun!

Þöyle devam etti:
- Aman kardeþlerim! Bu ömür fýrsatý, bir daha ele geçmez. Fýrsat bulunsa da, bugünkü sýhhat bulunamaz. Tatlý, yaðlý lokmalara gönül kaptýrmayýnýz! Süslü, renkli elbiselere aldanmayýnýz! Bunlara düþkün olmanýn sonu, dünyada da, ahirette de piþman olmak ve inlemektir.

Þöyle bitirdi:
- Eþin, dostlarýn gönüllerini yapmak için günaha girmek ve ahiretin sonsuz azablarýna atýlmak, aklý olanýn yapacaðý iþ deðildir.

Öfke, aklý örter

Bir gün de öfkeden sordular bu mübarek zata.
Cevabýnda;
- Öfke, insanýn aklýný örter, buyurdu. Þeytan, öfkelenen kimseyi avcuna alýr ve istediði yere sürükler. Hatta öfkelenmek, insanýn dinini imanýný bile götürebilir mâzallah.

Sordular:
- Öfkeye sebep nedir efendim?
- Bütün kötülükler öfkeden doðar, öfke ise kibirden.