Evliyanýn en büyüklerinden Seyyid Nur Muhammed “kuddise sirruh” hazretlerinin sevdiklerinden bir iki tüccar, nasihat istedi bu zattan.

Cevabýnda;
- Kardeþlerim, bu kýsa ömürde, en mühim olan iþleri yapýnýz! buyurdu. Geceleri ibadet yapmayý ve seher vakitlerinde aðlamayý, büyük nimet biliniz! Karanlýk geceleri, Allahü teâlâyý hatýrlamakla aydýnlatýnýz!

Ve ekledi:
- Ticarette sadýk ve emin olunuz! Hadis-i þerifte; (Allahü teâlâ, sadýk olan taciri sever) buyuruldu.

Ve misal verdi:
- Mesela fasit ve faizli olan sözleþmeler yapmayýnýz! Âlimlerin düþtükleri tehlikelerden biri de budur. Âlim olmayanlarýn halini düþünün artýk!

Sordular:
- Bunlarý nereden öðrenelim efendim?
- Ýslamiyet’e uygun sözleþmeleri, hakiki din adamlarýndan ve onlarýn kitaplarýndan öðreniniz! Buna çok dikkat ediniz!

Þöyle bitirdi:
- Bu tehlikeli iþten muhafaza etmesi için, Allahü teâlâya dua ediniz!

Nefsini býrak, bana gel!

Bir gün de sohbetinde;
- Ýnsan ile Allahü teâlâ arasýnda en büyük perde, insanýn nefsidir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Kur’an-ý kerimde mealen; (Nefsini býrak, bana gel! Aradýðýn güneþi örten bulut, sensin!) buyuruldu.

Sordular:
- Bu nefs perdesinden kurtulmak nasýl olur efendim?
- Nasip meselesi. Ezelde takdir edilmiþse, nasib olur. Ama sebepler alemi olan bu dünyada, muhabbet þartý ile, bir Velinin sohbeti kafidir.

Ve ekledi:
- O Veliye olan sevgisi kadar Onun kalbinden feyz alýp kemale kavuþur.

Þöyle bitirdi:
- (Kiþi sevdiði ile beraberdir) hadis-i þerifi, bunu haber veriyor.