Evliyayý kiramdan Seyyid Nur Muhammed “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün nasihat isteyen bazý gençlere;
- Bütün nasihatlar, Peygamberimiz Muhammed aleyhisselamdan alýnmýþtýr, buyurdu. Ondan gelmeyen nasihatlar fayda vermez.

Ve ekledi:
- Onun dünyaya yayýlan nasihatlarýndan biri þudur ki; (Allahü teâlânýn, bir kulunu sevmediðine alamet, onun, ne dünyaya ne de ahirete faydasý olmayan þeylerle meþgul olmasý, zamanýný lüzumsuz þeylerle öldürmesidir.)

Þöyle devam etti:
- Öyleyse bir kimsenin ömründen bir saati, Allahü teâlânýn beðenmediði bir þeyde geçerse, ne kadar çok piþman olsa, üzülse yeridir.

Þöyle bitirdi:
- Bir kimse kýrk yaþýný geçtiði halde onun hayýrlý iþleri, yani sevaplarý, kötü iþlerinden, yani günahlarýndan fazla olmadý ise çok fena.

- Neden efendim? dediler.
- Çünkü Peygamberimiz “aleyhisselam”, böyle kimseler için; (Cehenneme hazýrlansýn!) buyuruyor.

Ölüler iþitirler mi?

Bir gün de bazý sevdikleri;
- Ölüler iþitirler mi efendim? diye sordular.

Cevabýnda;
- Ýþitirler, fakat cevap veremezler, buyurdu. Bunu Efendimiz “aleyhisselam” haber veriyor ve hadis-i þerifte; (Kabrim yanýnda salevat okuyaný iþitirim. Uzakta okuyanlarý, melek bana haber verir) buyuruyor.

Sonra þunu anlattý:
Hazret-i Ebu Bekr-i Sýddîkýn cenazesini, vasiyeti üzerine, Resulullahýn kabri yanýna getirdiler. Selam verip;
- Kapýna gelen, Ebu Bekir’dir yâ Resulallah! dediler.

O anda türbenin kapýsý açýldý.
Ve içerden; (Sevgiliyi sevgilinin yanýna koyunuz!) sesi iþitildi.