Evliyayý kiramdan Seyyid Nur Muhammed “kuddise sirruh” hazretlerinden, bir gün nasihat istediler.

Cevap olarak;
- Nasihatlarýn en lüzumlusu, parlak olan Ýslamiyet’e uymak, yani Muhammed aleyhisselamýn yolunda bulunmaktýr, buyurdu.

Ve ilave etti:
- Bu yolu gösteren üstadý sevmeli, ona tâbi olmalýdýr. Dert ve bela geldiði zamanlarda da, Allahü teâlânýn iradesine ve ezeldeki takdirine teslim ve razý olmalýyýz!

Þöyle devam etti:
- Beþ vakit namazý, vakitlerinde ve cemaat ile kýlýnýz! Ezaný ve Kur’an-ý kerimi, teganni yapmadan okumaya devam ediniz!

Ne yazýk, ömür geçti

Bir gün de bazý sevdiklerine;
- Kardeþlerim, ömür geçti, ne yazýk ki bir hayýrlý iþ yapmadým. Dünyanýn vefasýz, yalancý olduðu, þimdi anlaþýldý. Hayatý, hayal oldu. Fitneleri, dertleri bitmedi.

Þöyle devam etti.
- Ahbablar, arkadaþlar ölüp gittiler. Bu halleri görüp de, hâlâ gafletten uyanmýyor, ibret almýyor, piþman olmuyor ve tövbe etmiyoruz. Gaflet devam ediyor, günahlarýmýz artýyor.

Ve ekledi:
- Allahü teâlâ, âyet-i kerimede mealen; (Görmüyorlar mý ki, her sene, bir iki kere, dertlere, belalara yakalanýyorlar. Yine tövbe etmiyor, piþman olmuyorlar) buyurdu.

Ve devam etti:
- Bu nasýl imandýr? Nasýl Müslümanlýktýr? Ne kitap ve sünnetten nasihat alýnýyor, ne de, baþa gelen dert ve musibetlerden ibret alýnýyor. Uzun seneler, beraber yaþadýklarý, birlikte gezip dolaþtýklarý, yiyip içtikleri, yatýp kalktýklarý ahbablarýný, arkadaþlarýný düþünsünler.

Derin bir âh çekti:
- Sevdiklerinin, birlikte eðlendiklerinin akýbeti ne oldu? Hiçbirinden bir þey kaldý mý? Onlardan haber veren var mý?