Evliyanýn en büyüklerinden Seyyid Nur Muhammed “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün sevdiði bir genç;
- Efendim, ben Allahü teâlânýn yolunda yürümek istiyorum. Ne yapmam lazým? diye sordu.

Cevabýnda;
- Önce Ehl-i sünnet âlimlerinin bildirdiklerine uygun, temiz bir itikat ve iman lazýmdýr, buyurdu. Sonra, tövbe-i nasuh, yani bir daha iþlememek üzere, günahlara tövbe etmek gerekir.

Delikanlý sordu:
- Baþka efendim?
- Üçüncüsü, herkes ile helallaþmalý, üzerinde hiçbir mahlukun hakký kalmamalýdýr.

Son olarak;
- Allahü teâlânýn emirlerini yapacak kadar, Ýslamiyet’i öðrenmek gerekir ki, bizim dinimiz bilmek dinidir, buyurdu.

Ve açýkladý:
- Yani bu din, dünya ve ahrette rahat etmek, saadete kavuþmak için, dinimizin bildirdiði, inanýlacak ve yapýlacak þeyleri öðrenmek, bilmek ve bunlarýn gereðini yerine getirmek dinidir. Bilmeden ve bildiklerini yapmadan, Müslümanlýk olmaz.

Bir tek hadise uymuþ

Bir gün de nasihat istediler bu mübarek zattan.

Cevap olarak þunu anlattý:
Büyüklerden biri dörtyüz hocadan ders okumuþ. Bunlardan dörtbin hadis-i þerif öðrenmiþ.

Þaþýrdýlar:
- Dörtbin mi efendim?
- Evet. Bütün bu hadislerden bir tanesini seçip kendini ona uydurmuþ, diðerlerini býrakmýþ.

- Neden efendim?
- Çünkü, dünya ve ahiret saadetini bunda bulmuþ ve bütün nasihatleri hep bu hadis-i þerifin içinde görmüþ.

Çok merak ettiler:
- O hangi hadismiþ efendim?
- Seçtiði hadis-i þerifte Peygamberimiz “aleyhisselam” bir sahabiye; (Dünya için, dünyada kalacaðýn kadar çalýþ! Ahiret için, orada sonsuz kalacaðýna göre çalýþ! Allahü teâlâya, muhtaç olduðun kadar itaat et! Cehenneme dayanabileceðin kadar günah iþle!) buyuruyor.