Büyük Ýslam âlimlerinden Abdülhalýk-ý Goncdüvani “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün yeni evli bir genç gelip;
- Efendim, bana evlilikle ilgili nasihat eder misiniz, diye rica etti.

Cevabýnda;
- Evlilik, zor iþtir, buyurdu. Bazý þeylere dikkat etmelisin.

Ve þöyle sýraladý:
- Hanýmýnýn ahlakýnda bir deðiþiklik görürsen, kabahati kendinde bul ve “Ben iyi olsaydým, o da böyle olmazdý” diye düþün.

Ve þunu anlattý:
Evliyadan birinin zevcesi, huysuz idi. Buna hep sabrederdi. Yakýnlarý kendisine;
- Niçin bu kadýnýn derdini çekiyorsunuz? Boþayýp, iyi huylu bir hanýmla evlenseniz! dediler.

Cevap olarak;
- Eðer onu boþarsam, ona sabredemeyen biri alýr da, ikisinin birden felakete düþmelerinden korkarým, buyurdu.

Hanýmýndan memnun musun?

Bir gün de yeni evli bir gence;
- Hanýmýndan memnun musun? diye sordu.

Genç adam;
- Memnunum, ama biraz huysuz, diye arzetti.

Mübarek zat;
- Olsun evladým, sabret! buyurdu.

Ve ekledi:
- Büyüklerimiz; (Bir kimse, ailesinin huysuzluðuna sabrederse, altý þey, ziyandan kurtulur) buyurmuþtur.

Delikanlý merak etti:
- Onlar nedir efendim?
- Çocuk dayaktan, tabak bardak, kýrýlmaktan, ahýrdakiler dövülmekten, kedi sövülmekten, misafir gücendirilmekten, elbise yýrtýlmaktan kurtulur evladým.