Büyük Ýslam âlimlerinden Alî Ramiteni “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün bazý gençlere;
- Allahü teâlâ, her þeyi en güzel, en uygun ve en faydalý olarak yaratmýþtýr, buyurdu.

Ve misal verdi:
- Mesela, dünyamýz güneþten yüzelli milyon kilometre uzakta yaratýldý. Daha uzakta yaratsaydý, hiç sýcak mevsim olmaz, çok soðuktan hepimiz ölürdük.

Ve ekledi:
- Eðer daha yakýn yaratsaydý, bu defa da çok sýcak olur, hiç bir canlý yaþayamazdý.

Ve baþka misal verdi:
- Etrafýmýzý saran havada, yüzde yirmibir oranýnda oksijen, yüzde yetmiþsekiz azot ve onbinde üç karbondioksit gazý vardýr. Oksijen, hücrelerimize kadar girip, oraya gelmiþ olan gýda maddelerini yakarak, bize kuvvet, kudret veriyor.

Sordular:
- Oksijenin miktarý daha çok olsaydý efendim?
- O zaman hücrelerimizi de yakar, hepimiz kül olurduk. Bu miktar yüzde yirmibirden az olsaydý, gýdalarýmýzý yakamaz, yine, hiçbir canlý yaþayamazdý.

Ýstiðfar, her kapýyý açar

Bir gün biri geldi bu mübarek zata.
- Çok sýkýntýlarým var efendim. Ne yapayým?
- Çok istiðfar oku! buyurdu.
Okuyup bütün sýkýntýlarýndan kurtuldu.

Baþka gün, bir genç geldi:
- Efendim, iþlerimde muvaffak olamýyorum.
- Tövbe et evladým! buyurdu.
Tövbe edip, muvaffak oldu her iþinde.

Bir gün de biri geldi:
- Dua edin, çocuðumuz olsun efendim.

Cevap ayný:
- Ýstiðfara devam et!

Adam denileni yaptý. Her sene çocuklarý oldu.