Büyük Ýslam âlimlerinden Alî Ramiteni “kuddise sirruh” hazretlerinden, bir gün bazý gençler nasihat istediler.

Cevap olarak;
- Bütün bu kâinatý yaratan, Allahü teâlâdýr, buyurdu. O, kendini tanýtmak için, insanlara Peygamberler göndermiþtir.

Þöyle devam etti:
- Son ve en üstün Peygamberi olan Muhammed aleyhisselamýn hayatýný, üstünlüklerini, doðru yazýlmýþ kitaplardan okuyan anlayýþlý ve insaflý bir kimse, Allahü teâlânýn var olduðunu ve Muhammed aleyhisselamýn Onun Peygamberi olduðunu hemen anlar ve seve seve Müslüman olur.

Ve tarif etti:
- Allahü teâlânýn var ve bir olduðuna ve Muhammed aleyhisselamýn Onun Peygamberi ve Peygamberlerinin de en üstünü olduðuna ve bunun her sözünün doðru, faydalý olduðuna inanmaya (Müslüman olmak), böyle inanan kimseye de (Müslüman) denir.

Ve ilave etti:
- Muhammed aleyhisselamýn sözlerine (Hadis-i þerif) denir. Kur’an-ý kerimde ve hadis-i þeriflerde açýk olarak bildirilenlerden birine bile inanmayana (Kâfir) denir.

Ýlim Çin’de de olsa…

Bir gün de bazý gençlere;
- Din cahilleri, Ýslamiyet’e ilim ile, fen ile, ahlak, sýhhat ve temizlik ile saldýramadýklarýndan, yalan söyleyerek, namertce hücum ediyorlar, buyurdu.

Ve izah etti:
- Ýslamiyet’e ilim ile nasýl karþý durulabilir? Ýslamiyet, ilmin ta kendisidir. Kur’an-ý kerimin birçok yeri, ilmi emretmekte, ilim adamlarýný övmektedir.

Ve misal verdi:
- Mesela Zümer suresinde mealen; (Bilen ile bilmeyen hiç bir olur mu? Bilen elbette kýymetlidir) buyuruldu.

Ve devam etti:
- Resulullahýn ilmi öven ve teþvik buyuran sözleri o kadar çoktur ve meþhurdur ki, mesela bir hadis-i þerifte; (Ýlmi, Çin’de de olsa, alýnýz!) buyuruluyor.

Ve bunu açýkladý:
- Yani dünyanýn en uzak yerinde ve kâfirlerde de olsa, gidip ilim öðreniniz! “Bu, gavur icadýdýr, istemem!” demeyiniz, buyuruyor.