Büyük Ýslam âlimlerinden Alî Ramiteni “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün sevdiði bazý gençlere;
- Allahü teâlâ canlýlarýn rýzkýný gökten gönderiyor, buyurdu.

Ve izah etti:
- Yaðmurlu, þimþekli havalarda, oksijen gazý, azotla birleþerek, havada nitrat tuzlarý hasýl olup, yaðmurla topraða iniyor. Bunlar, nebatatý besliyor. Nebatlar da, hayvanlara, hayvanlar da insanlara gýda oluyor.

Þöyle devam etti:
- Görülüyor ki, rýzkýmýz semada hasýl olmakta, göklerden yaðmaktadýr. Havadaki karbon dioksit gazýnýn da bir çok faydalarý vardýr.

Sordular:
- Nasýl mesela?
- Þöyle ki, bu gaz, dimaðýmýzdaki kalb ve teneffüs merkezlerini tenbih edip çalýþtýrýyor. Havadaki karbon dioksit miktarý azalýrsa, kalbimiz durur ve nefes alamayýz.

- Bu miktar artarsa efendim?
- Artarsa boðuluruz. Karbon dioksit miktarýnýn hiç deðiþmemesi lazýmdýr. Bunun için de, denizleri yarattý.

Ve daha açýkladý:
- Havadaki karbon dioksit miktarý artýnca, denizlerde dibe çökerek çamur tabakasý hasýl oluyor. Havada azalýnca, çamurdan ayrýlýp suya ve sudan havaya geçiyor.

Þöyle devam etti:
- Bütün canlýlar havasýz yaþayamaz. Bunun için, havayý, her yerde, her canlýya çalýþmadan, parasýz veriyor ve ciðere kadar gönderiyor. Susuz da yaþayamayýz. Suyu da her yerde yarattý. Fakat susuzluða daha fazla tahammül edildiði için, bunu arayýp bulacak, taþýyacak þekilde yarattý.