Büyük âlim ve Velilerden Emir Hüsrev Dehlevi “rahmetullahi aleyh” hazretlerine, bir gün bazý gençler;
- Efendim, insana dert ve musibetler ne sebepten gelir? diye sordular.

Cevabýnda;
- Ýþlediði günahlar sebebiyle gelir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Nitekim âyet-i kerimede mealen; (Ey insan! Sana gelen her iyilik, Allahü teâlânýn ihsaný olarak, nimeti olarak gelmektedir. Her dert ve bela da, kötülüklerine karþýlýk olarak gelmektedir. Hepsini yaratan, gönderen Allahü teâlâdýr) buyuruldu.

Ve daha açýkladý:
- Allahü teâlâ, dertleri, belalarý, iþlediðimiz günahlara ceza olarak, azab olarak göndermiyor.

- Ya niçin gönderiyor efendim?
- Günahlarýmýzýn affedilmesi için, ihsan olarak gönderiyor.

Ölünce ruh ne oluyor?

Bir gün de bazý gençler;
- Efendim, öldükten sonra ruh ne oluyor? Bu hususta bize bilgi verir misiniz, diye rica ettiler.

Onlara;
- Ruhun, bedenden ayrýldýktan sonra, bedenle ve bedenin bulunduðu toprakla alakasý, ilgisi vardýr, buyurdu.

Ve daha açýkladý:
- Ýnsanýn ruhu, bedenden ayrýlýp, dünya ilgisinden kurtulunca, melekler alemine gider. O aleme mahsus kuvvetler kendinde hasýl olur.

- Ne gibi efendim? dediler.
- Birçok þeyler yapabilirler. Mesela insan, vefat etmiþ olan hocasýný rüyada görür, bilmediklerini sorup öðrenebilir.

Baþka misal verdi:
- Veya bir insan bir Velinin kabri yanýna gidip, bir zaman durur ve o Veliyi düþünürse, ruhu o topraða baðlanýr. Velinin ruhu da, bu topraða baðlý olduðu için gelen insanýn ruhu ile Velinin ruhu buluþmuþ olur ve ondan çok faydalanýr.