Timur Han, kendi yazmýþ olduðu kanun ve tüzüklerle düzeni saðlýyordu devletinde.

Zamanýndaki müminler;
“Timur Han, çok adil ve dindar bir Müslümandýr diyordu” Onun hakkýnda.

Gerçekten de öyledir.
Zira o, âlimleri sever, hürmet gösterirdi.
Hatta hep yanýnda bulundurup, özel deðer verirdi onlara.

Özellikle seyyidlere saygýlý davranýr, Evliya türbelerini ziyaret ederdi.
Büyük Veli Ahmed-i Yesevi hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” kabri üzerine, mükemmel bir türbe yaptýrmýþtýr mesela.

Behaeddin-i Buhri hazretlerini de çok sever, istifade etmeye çalýþýrdý bu büyük Veli’den.

Þöyle ki;
Bir gün Buhara caddesinden geçiyordu ki, bazý kimselerin halý silkelediklerini gördü ilerde.

Merak edip;
- Bu silkinen halýlar kimindir? diye sordu.

Onlar da;
- Behaeddin-i Buhari hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” halýlarýdýr, dediler.
Bunu öðrenince çok duygulandý.

Misk ve amber sürünür gibi

Bir hazine bulmuþ gibi sevindi hatta.
Ýndi atýndan.
Edeble yaklaþýp, girdi o tozlarýn içine.

Misk ve Anber sürünür gibi yüzüne gözüne sürdü o tozlarý.
Ve büyük zevk aldý bu iþten.

Ýþte Evliya sevgisi bu olsa gerek.

Onu böyle görenler;
- Koca sultan böyle ne yapýyor? diye merak ettiler.

Ama o, ne yaptýðýný çok iyi biliyordu.

Ýþte onun, Allah dostlarýna gösterdiði bu hürmet ve onlara beslediði muhabbet sayesindedir ki, zaferle çýktý girdiði her savaþtan.

Nitekim vefat ettiðinde, o devrin Velilerinden biri;
- Timur öldü. Ýmaný da birlikte götürdü, demiþtir onun hakkýnda.