Timur Han, dünyanýn en büyük devlet adamlarýndandý.
Büyük Velilerden Seyyid Emir Külal hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” sohbetinde bulunmuþ, manevi evlatlýða kabul olunmuþtu.

Buhara’da yaþayýp, sonradan Semerkant'a yerleþti.
Orada iken, Buhara'ya gitmeyi arzu etti.

Bu büyük Veli’ye birini gönderip;
- Buhara'ya gelmemize müsaadeleri var mýdýr? diye sordurdu. Eðer izinleri yoksa, lütfedip kendileri gelseler olur mu acaba? Zira çok özledik. Nasýl uygun olursa, emirlerini bekliyoruz.

Büyük Veli, bu haber üzerine oðlu Emir Ömer’'i Semerkant’a gönderip;
- Ey oðlum, git Timur Han’a söyle ki, ondan razýyýz ve duacýyýz, buyurdu. Lakin buraya gelmesi uygun olmaz. Biz de oraya gidemeyiz. Allah’ýn rýzasýný istiyorsa, adalet ve takvadan ayrýlmasýn.

Ve ekledi:
- Eðer dünya malýna meylederse, bizim dualarýmýzýn ona hiç faydasý olmaz.

Emir Ömer Semerkant’a gelip, babasýnýn bu sözlerini nakletti Timur Han’a.

Koca sultan;
- Emirleri baþ göz üstüne, dedi.

Ardýndan;
- Dönünce lütfen babanýza söyleyin. Buhara'nýn mülkünü Onun emrine vermek istiyorum. Lütfen kabul etsin, diye rica etti.

Emir Ömer;
- Hayýr, dedi. Babam buna izin vermez.

- Öyleyse, filan þehri ona baðýþlayayým. Kabul ederse, bizim için büyük nimet olur.
- Bunu da kabul etmez. Çünkü babamýn gözünde dünya malýnýn zerre kadar kýymeti yoktur.

- Peki, hiç olmazsa ikamet ettiðiniz köyü baðýþlayayým. Lütfen bunu kabul etsin.
- Tahmin ediyorum ki bunu da kabul etmez.

- Neden?
- Çünkü ben buraya gelirken; Timur Han’a söyle, bizi memnun etmek istiyorsa, adalet ve takvadan ayrýlmasýn. Kýyamette ancak böyle kurtulur dedi.

Ayrýca;
- Ona söyle, ölmeden ahirete yarar iþ yapsýn diye tembih etti.

Timur han sordu:
- O yarar iþ nedir ki?

- Babamdan duymuþtum. En kârlý iþ, Resulullahýn “aleyhisselam” yolunda yürümektir. Ýslam’a uyan, dünyada da, ahirette de rahat eder buyurmuþtu.