Ebu Bekr-i Verrak hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” çok temiz kalbli bir oðlu vardý.

Ýlmihalini öðrenmesi için bir hocaya gönderdi onu.
Çocuk akþam eve geldiðinde, yüzü solmuþ, sanki bir þeyden korkmuþ, dudaklarý titriyordu.

Çok üzülüp;
- Evladým neyin var? dedi. Niçin soldun böyle? Bir þeyden mi korktun?

Çocukcaðýz;
- Bir þeyden korktum, dedi.
- Hayrola neden korktun oðlum?

- Bu gün hocam bir âyet okuttu bana. O âyetin dehþetinden korkuya kapýldým.
- O hangi âyet oðlum?

- Müzzemmil suresinin onyedinci âyeti babacýðým. Bu âyette Allahü teâlâ mealen; (Siz bugün küfür ve günahtan kurtulmazsanýz, yarýn kýyamet gününde Cehennem ateþinden nasýl kurtulacaksýnýz? O günün dehþeti, nice gençleri ak saçlý ihtiyara döndürür) buyuruyormuþ.

Çocuðun korku hali artarak devam etti.
Yemekten içmekten kesildi.

Günden güne eridi adeta.
Ve o korkuyla vefat etti.

Definin ertesi günü, babasý ziyaret etti bu mübarek çocuðu.
Kabri baþýnda çok aðladý.

Göz yaþlarý içinde;
- “Ey nefsim!” dedi kendi kendine. “Bak þu oðlun, bir âyet-i kerime iþitmekle korktu, hastalandý ve bu dertle öldü. Sen ise, ayný âyeti yýllarca okuyorsun da hiç korku gelmiyor kalbine. Taþ mýdýr senin kalbin?”

Kalbi karartan þeyler

Bu zat bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, çok uyumak, çok konuþmak ve çok yemek,
gönlü karartan, kalbi katýlaþtýran þeylerdir, buyurdu.

Dinleyenler;
- Kalbi katýlaþtýran konuþmaktan murat nedir efendim? dediler.
- Hiç günah karýþmayan konuþmalardýr.

- Ya günah karýþýrsa efendim?
- Günah ve bid’at karýþan konuþmalarla kalb önce katýlaþýr, sonra da büsbütün ölür mâzallah.