Þakik-i Belhi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Evliyanýn büyüklerindendir.

Bir gün, zengin bir adam ziyaretine gelip;
- Efendim, ben zengin birisiyim. Her ihtiyacýnýzý karþýlamak isterim, diye arzetti.

Büyük Veli;
- Olabilir, buyurdu. Ama bir þartla.
- Þartýnýz nedir efendim?

- Bana verince, malýn noksanlaþýr veya hýrsýz gelip mallarýn çalýnýrsa, o zaman ne olacak?
- Korkmayýn, malým azalmaz ve çalýnmaz.

- Peki, ilerde bu fikrinden vazgeçersen veya benim bir kusurumu görüp de niyetinden dönersen?
- Hayýr, bunlarýn hiçbiri olmaz.

- Peki ya ölürsen. Ben nafakasýz kalýrsam, o zaman ne olacak? Bana, bütün bu hususlarda teminat verirsen, teklifini kabul ederim.

Zengin adam, þaþkýndý.

Hazret-i Þakik devam etti:
- Þu anda benim rýzkýmý veren zat, bütün bu hususlarda bana kefildir. Yalnýz benim deðil, bütün mahlukatýn rýzkýný verir de yine hazinesinde bir azalma olmaz Onun. Hem öyle merhametlidir ki, kullarý çok kabahat yapsalar da, kesmez rýzýklarýný, devamlý verir.

Ve ilave etti:
- O, ayrýca ölümsüzdür. Hiç ölmez. Ne olursa olsun, vaadinden dönmez. Böyle bir kerim zat, rýzk için bana kefilken, Onu býrakýp da baþkasýna gitmek bana yakýþýr mý?

Zengin Onu dinleyince;
- Çok haklýsýnýz, dedi. Ne olur affedin beni. Büyük hata ettim.

Ve artýk talebesiydi bu büyük Veli’nin

Eðer çocuksanýz…

Bu zat, bir gün bazý gençleri gördü ki, vakitlerini boþ þeylerle geçiriyor, günahlar içinde heba ediyorlardý gençliklerini.

Onlarý böyle görünce;
- Eðer çocuksanýz, mektebe gidin. Yok eðer deliyseniz, týmarhaneye gidin! buyurdu.

Ve ekledi:
- Hasta iseniz, tabibe görünün. Ölü iseniz, kabirlere gömülün. Yok eðer Müslüman iseniz, o zaman Müslüman gibi yaþayýn ki, öldüðünüzde, sizi Müslüman olarak karþýlasýn ve Müslüman gibi muamele yapsýn melekler.