Seyfeddin-i Faruki hazretleri “rahmetullahi aleyh” Evliyanýn büyüklerindendir.

Ancak her devirde olduðu gibi, bu büyük Veli’yi sevmeyen, inkâr eden de vardý az da olsa.

Mesela bir kimse vardý ki, onun büyüklüðünü anlamýyor, aleyhinde sözler sarfediyordu orda burda.
Kendini bir þey sanýyordu.

Ama o da yola geldi.
Þöyle ki, bir gece rüyasýnda bekçiler bunu yakalayýp, sopalarla bir güzel dövdüler.

Onlara;
- Beni niçin dövüyorsunuz? diye sordu.

Bekçiler cevaben;
- Sen Allah’ýn sevgili bir kulunu nasýl inkâr edersin, dediler.

- Ben kimi inkâr ediyormuþum ki?
- Seyfeddin-i Faruki hazretlerini “rahmetullahi aleyh”.

Korkuyla uyandý.
Gördü ki, o zata karþý duyduðu düþmanlýk silinmiþ kalbinden.
Sevgi dolmuþ yerine.

Hemen huzuruna koþtu.
Ve bir daha ayrýlmadý hizmetinden.

Kýzým niçin aðlýyorsun?

Bir haným bu zata gelerek;
- Ben Allah’ýn rýzasýný kazanmak istiyorum, ne yapayým? diye sordu.

Cevaben;
- Beyinin rýzasýný kazan, buyurdu.

Ve þunu anlattý ona:
Fatýma validemiz, bir gün Resulullahýn “aleyhisselam” hanesine gelip aðlamaya baþladý.

Efendimiz “aleyhisselam” sordular:
- Kýzým niçin aðlýyorsun?
- Bu sabah Ali ile konuþuyorduk. Bir kelimem yüzünden kýrýldý bana. Ben de çýkýp buraya geldim, dedi.

Buyurdular ki:
- Hemen evine dön kýzým! Beyinden özür dile. Bir hanýmýn beyi ondan razý deðilse, Allah da razý olmaz. Ey kýzým, kadýn için en üstün amel nedir biliyor musun?

- Nedir babacýðým.
- Kocasýna itaat etmektir. Beyini razý eden kadýna müjdeler olsun. Onun bu hali, bin yýllýk ibadetten üstündür.