Kutbüddin-i Bahtiyar Kaki “rahmetullahi aleyh”, Evliyanýn büyüklerindendir.

Bir gün, o yerin sultaný ile kol kola, sevgi ve muhabbetle dolaþýyorlardý.
Devlet erkaný da az geriden takib ediyordu onlarý.

Derken önlerine aðlayýp feryad eden bir kadýn çýktý birden.

Ve sultana yaklaþýp;
- Ey efendim! Lütfen bizi nikâh edin. Çok zor durumdayým, diye dert yandý.

Hükümdar sordu þaþkýnlýkla:
- Kiminle nikâhlanmak istiyorsun?

Kadýn, Kutbüddin-i Bahtiyar hazretlerini göstererek;
- Ýþte þu kimse ile, dedi.

Sultan sordu yine:
- Niçin onunla nikâhlanmak istiyorsun?
- Çünkü ben gayri meþru olarak hamile kaldým ondan.

Bu sözler karþýsýnda, hem Kutbüddin-i Bahtiyar hazretleri, hem de sultan ve adamlarý hayretten dona kaldýlar.

Evet, inanmadýlarsa da, temizlemek lazýmdý bu iftirayý.

Kutbüddin hazretleri “rahmetullahi aleyh”, hocasýnýn memleketi olan Ecmir’e doðru dönüp, kalben imdad istedi hocasýndan.

Hocasý, Muinüddin-i Çeþti hazretleriydi ki, Ecmir’de bulunuyordu o esnada.

Hýzla geldi oraya

Ecmir ile o yer arasýnda ikiyüzellisekiz kilometre mesafe vardý.

Herkes hayret içinde neticeyi beklerken, Muinüddin-i Çeþti hazretleri göründü ilerden.

Hýzlý adýmlarla onlara yaklaþýyordu.
Herkes onu görünce, daha da þaþýrýp, tazim ve hürmetle onu karþýladýlar.

Büyük Veli, iftiracý kadýna doðru dönüp;
- Ey bu kadýnýn karnýndaki çocuk! Þu ahlaksýz kadýnýn iddiasý doðru mu? Deðilse sen söyle, nedir bu iþin esasý? diye sordu.

O anda kadýnýn karnýndan þu sesi duydular.
- Benim annem olacak bu þerefsiz kadýnýn sözleri iftiradýr, inanmayýn sakýn.
Kutbüddin Bahtiyar’ý bazý çekemeyenler, onu, halkýn gözünden düþürmek için bu kadýný alet ettiler ve ona yaptýrdýlar bu alçak planlarýný.

Hakikat anlaþýlmýþtý.
Kadýn, utancýndan kýpkýrmýzý oldu.
“Âh, yer yarýlsa da…” diyordu içinden.