Bediüddin-i Seharenpuri “rahmetullahi aleyh”, Hindistan’da yaþýyan büyük bir Evliyadýr.

Hâl ehli olup, kerametleri vardýr.
Gençliðinde Ýmam-ý Rabbani hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” sohbetlerine gelir, ama pek uymazdý dinin emirlerine.

Mesela namaz kýlmaz, haram iþlerdi.
Ýmam-ý Rabbani hazretlerini çok sever, sohbetlerine katýlýr, ama sohbetten çýkýnca mahalleden âþýk olduðu bir kýza giderdi hemen.

Bir gün yine sohbete gelmiþti.
Ýmam-ý Rabbani hazretleri “rahmetullahi aleyh” ona þefkatle bakýp;
- Evladým, niçin namaz kýlmýyorsun? Ve niçin günahlardan sakýnmýyorsun? buyurdu.

Bediüddin cevaben;
- Ben böyle sözleri çok dinledim. Bana öðüt nasihat pek tesir etmiyor, dedi. Bana hususi bir teveccüh buyurursanýz, belki o zaman düzelebilirim.

Büyük Veli;
- Öyleyse yarýn bu niyetle gel, buyurdu.
- Peki, deyip ayrýldý.

Ne sözleþmiþtik?

Ertesi sabah tam sohbete gidecekti ki, sevdiði kýz misafirliðe geldi onlara.
O gelince iþ deðiþti.

Ve o kýzdan ayrýlýp gidemedi Ýmam-ý Rabbani hazretlerine.
Üç gün sona, utanarak gitti.

Büyük imam;
- Niçin gelmedin Bediüddin? buyurdu. Üç gün önce ne sözleþmiþtik?

Bediüddin boynunu büktü.

Hazret-i Ýmam;
- Ama madem geldin, abdest al, iki rekat namaz kýl, sonra bana gel, buyurdu.

Buyurduklarý gibi yapýp, geldi Hazret-i Ýmamýn huzuruna.
Niyeti halisti bu sefer.

Onu hususi odasýna alýp bir teveccüh etti kendisine.
O anda iþi bitti.

Bu manevi tesirle, bayýlýp düþtü.
Kaldýrýp, evine götürdüler.
Yirmidört saat kendinden geçmiþ halde kaldý öylece.

Kendine geldiðinde, yokladý kalbini.
O kýzýn sevgisi tamamen silinmiþti kalbinden.
Yerine Allah sevgisi dolmuþtu.