Muhammed Baki Billah hazretleri “rahmetullahi aleyh”, gençliðinde ilim aþkýyla yanýyor, kendini bu yolda yetiþtirecek bir üstad, gönül sahibi bir zatý arýyordu.

Ama ne aramak.
Bu yoldaki gayreti, herkesi þaþýrtýyordu.

Bu konuda kim bir tavsiyede bulunsa, hemen o yere varýyor, bu yolda akýl almaz gayret sarfediyordu.

Öyle ki, daha fazlasýna bir insanýn takatý yetiþmezdi.

Velhasýl bir mürþid bulmak için çýrpýnýp duruyor, yaþlý annesi de onun bu haline çok üzülüyordu.

Gece yarýlarýnda sahralara çýkýp dua ediyordu oðlu için.

Bir gece yine sahraya çýkýp, aðlayarak;
- Yâ Rabbi, oðlumun muradý neyse, sevdiðin kullarýnýn hürmetine ihsan et. Ya onu muradýna kavuþtur, ya da benim canýmý al ki, tahammülüm kalmadý artýk, diye yalvardý.

Ýþte o gece bir rüya gördü oðlu.
O zamanýn en büyük mürþidi olan Muhammed Ýmkenegi hazretlerini “rahmetullahi aleyh” görmüþtü.

Yolunu bekliyorum

Büyük Veli kendisine;
- Ey oðlum! Sen beni arýyorsun, ben senin yolunu bekliyorum, buyurdu.

Uyanýnca sevince garkoldu.
Zira aradýðý mürþidi bulmuþtu herhalde.

Ve o gün Buhara'ya varýp, sevinçle huzuruna girdi.
Evet, rüyada gördüðü bu zattý.

Büyük Veli, Onu iltifatlarla karþýladý ve birlikte bir odaya çekilip, baþ baþa sohbet ettiler.

Üç gün içinde en yüksek mertebeye çýkardý onu tasavvufta.

Sonra da;
- Ýþiniz tamam oldu. Þimdi Hindistan’a avdet edin, buyurdu.

Ve ekledi:
- Öyle görüyorum ki, Hindistan’da çok büyük bir Evliya zuhur edecek. O zat, sizi bekliyor. Sizden feyz alarak zamanýn kutbu olacak ve cümle alem, Onun irþadiyle nurlanacak.

Muhammed Baki Billah hazretleri Serhend’e vardýðýnda, gaibten bir ses geldi kulaðýna.
“O kutbun diyarýna geldin”, diyordu.

Derken Ýmam-ý Rabbani hazretlerini yetiþtirdi ki, bu dünya, böyle yüksek bir Veli görmemiþti.