Kutbüddin-i Bahtiyar Kaki “rahmetullahi aleyh”, çok ibadet yapar, bir an gafil olmazdý Allahü teâlâdan.

Fakirane bir hayat yaþardý.
Halbuki zamanýn sultaný bile emrini bekliyor, “Bir iþaret buyurun, kâfi” diyordu kendisine.

Buna raðmen, kimseden bir þey istemez, fakirlikle yaþamayý severdi.

Mübarek hanýmý, bakkaldan borç olarak bir þeyler almak istediðinde, bakkalýn hanýmý, onu üzecek þeyler söylemiþ ve üzmüþtü kadýncaðýzý.
Akþam, beðine anlattý bu olanlarý.

Büyük Veli;
- Ey haným, biraz þu odaya gelir misin, buyurdu.
Ve birlikte girdiler odaya.

Sonra odanýn köþesini gösterip;
- Bak haným! Ne zaman istersen, Besmele okumak þartýyla burada istediðin kadar kak bulursun, buyurdu.

Onun kak diye buyurduðu þey, bizim bildiðimiz kek, yani ekmek idi.
Ýsminin sonundaki Kaki kelimesi de bu vak'a üzerine söylenmiþtir.

Bilmeden ibadet olmaz

Bir gün sevdiklerinden biri;
- Bir Müslüman için en mühim iþ nedir efendim? diye sordu bu zata.
- En mühim iþ, Ýslamiyet’i öðrenmektir, buyurdu.

- Ya ibadet yapmak efendim?
- Önce bilgi lazým. Bilmeden ibadet olmaz çünkü. Cahil sofu, þeytanýn maskarasýdýr.

Ve ekledi:
- Unutmayýn. Bir saat ilim öðrenmek, bir sene nafile ibadet etmekten faziletlidir.

Bir baþkasý sordu:
- Kalb nasýl temizlenir hocam?
- Allah dostlarýnýn sohbetiyle.

- Peki, onlar yoksa efendim?
- Onlar yoksa, kitaplarýný okumak lazým. Nitekim büyüklerimiz; “Kitap okumak, sohbetin yarýsýdýr” buyurmuþlardýr.