Behaeddin Buhari “kuddise sirruh” hazretleri, Evliyanýn en büyüklerindendir.

Kendisi anlatýyor:
Tasavvufa girdiðim ilk günlerde, sohbet eden iki mümin görseydim, yanlarýna sokulup dinlerdim onlarý.

Eðer Hak teâlâdan, ahiretten ve ölümden bahsediyorlarsa, ferahlardým.

Yok eðer dünyalýk þeylerden konuþuyorlarsa, terk ederdim o yeri.

Bir gün de, kumarhaneye düþtü yolum.
Kenarda durup, kumar oynayanlarý seyre koyuldum.

Biri hep kaybediyordu

Onlardan iki kiþi vardý ki, kendilerinden geçmiþ halde oynuyorlardý.
Hatta öyle dalmýþlardý ki oyuna, benim girdiðimi bile fark etmediler.

Birisi peþpeþe oyun kaybediyor, buna raðmen vazgeçmiyordu yine de kumardan.
Üzerinde ne kadar para varsa kaybetti hepsini.

Sonra diðer dünyalýklarýný koydu ortaya.
Onlarý da kaybetti.

Dünyalýk hiçbir þeyi kalmadýðý halde yine devam ediyordu kumara.
O kumarbazýn hali, bana ibret oldu.
Zira her þeyini kaybetse de devam ediyordu yine.

Kendi kendime;
“Demek ki insan haram þey olsa bile, hýrsla devam edebiliyor” diye düþündüm.

Öyleyse ben de Hak yolunda böyle gayret edeyim diye karar verdim o gün.

Þunu iyi anladým ki…

Nefsimi ezmek için, daha bir gayretle çalýþtým.
Her þeyde dine uyup, fýrsat vermedim nefsime.

Zira bu yolda nefse muhalefet etmekle ilerleneceðini iyi biliyordum.

Velhasýl bu yolda ne edindimse, nefsimle mücadele etmekle edindim.
Ve þunu iyi anladým ki, kiþi, nefsini ayaklar altýna almadýkça bu yolda asla ilerleyemez.

Ve anladým ki, bu nefsi en ziyade tahrib eden þey, Ýslamiyet’e sýký sarýlmaktýr.

Bir haramý yapmamak ve bir farzý yapmak, nefsin ezilmesinde çok tesirlidir.
Ve insan, her iþinde sünnete uysa, bir yýllýk riyazetten nefsi daha çok tahrib eder.

Velhasýl þu kâinatta ne varsa, hepsinden bir fayda gördüm.
Ama nefsimden asla.