Ahmed Namýki Cami “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün kimseye haber vermeden Herat’a gitmek için yola çýktý.

Ancak Herat’lýlar, bunu haber alýp, genç ihtiyar cümle halk yollara döküldüler.
Ýki saatlik yoldan karþýladýlar kendisini.

Ve Onu bir taht üzerine oturtup, omuzlarýnda taþýdýlar uzun müddet.
Ona hizmetle herkesin bereketlenmesi için birkaç adým taþýyan, geri çekiliyor, baþkasý giriyordu tahtýn altýna.

Bu þekilde, Herat’a vardýlar nihayet,
Müftünün konaðýnda misafir ettiler kendisini.

En büyük günah

Bir gün bir talebesi bu zata gelip;
- Efendim, dinimizde en büyük günah nedir? diye sordu.

Cevabýnda;
- En büyük günah, günahýn, günah olduðunu bilmemektir, buyurdu. Yani bir þeyin günah olduðunu bilmemek, o günahý iþlemekten daha büyük günahtýr oðlum.

- Peki hocam, ondan büyük günah nedir?
- Günahý, ibadet olarak yapmaktýr.

- Anlayamadým. Günah da ibadet olarak yapýlýr mý ki efendim?
- Maalesef yapýlýyor evladým. Mesela bid'at iþlemek böyledir. Dinimizde olmayan bir þeyi ibadet olarak yapmak bid'attir. Bid'at iþleyenler, tövbe de etmezler.

- Neden hocam?
- Çünkü o yaptýðý þeyin günah olduðunu bilmiyor da ondan. Ýbadet olarak yapýyor onu. Bunun için de tövbe etmek aklýna gelmiyor.

Ýman nasýl gider?

Delikanlý sordu yine:
- Günah iþlemekle iman gider mi efendim?
- Hayýr gitmez.

- Büyük günah iþlese de mi efendim?
- Evet. büyük günah iþlese de imaný gitmez.

Delikanlý merak etmiþti:
- Ýman nasýl gider peki efendim?
- Harama helal, helale de haram diyenin imaný gider. Ama tövbe ederse muhakkak affolur.