Behaeddin-i Buhari “kuddise sirruh” hazretlerinin bir talebesi, bir gün ziyaretine geldi bu büyük Veli’nin.

Gelirken bir miktar elma hediye getirmiþti.

Hocasý, elmalarý alýp daðýttý herkese.
Tam yiyeceklerdi ki;
- Durun, hemen yemeyin! buyurdu.

Þaþýrdýlar:
- Niçin efendim?
- Çünkü þu anda zikrediyorlar.

- Elmalar mý zikrediyor efendim?
- Evet. Salih Müslümanlara gýda olacaðýz diye sevinip zikrediyorlar.

- Ama biz duymuyoruz ki hocam.

Sordu onlara:
- Duymak ister misiniz?
- Elbette, çok isteriz.

Mübarek zat dua etti içinden.
O anda hepsi iþittiler elmalarýn tesbihini.

Gerçek Cennet nimeti

Bir gün de yeni evli bir komþusu dert yandý bu zata:
- Efendim çok zor durumdayým. Lütfen bana yardým edin.

- Hayrola evladým ne oldu?
- Hanýmla hiç anlaþamýyoruz hocam. Bu evlilik böyle yürümeyecek galiba.

Büyük Veli sordu:
- Hanýmýn namazýný kýlýyor mu?
- Kýlýyor hocam.

- Tesettüre riayet ediyor mu?
- Ediyor efendim.

- Peki ev iþlerini yapýyor mu?
- Yapýyor.

- E, daha ne istiyorsun evladým. Böyle haným Cennet nimetidir, kýymetini bil.

- Ama efendim baþka konularda anlaþamýyoruz.
- Bak evladým, sana bir tavsiyede bulunacaðým. Dinlersen çok rahat edersin.

- Buyurun hocam.
- Din iþlerinde taviz olmaz. O konularda senin dediðin olsun. Ama dünya iþlerini ona býrak. Ýstediði gibi yapsýn. Dünya iþi deðil mi, öyle de olur, böyle de. Hiç mühim deðil.

Genç adam bu nasihate aynen uydu ve çok rahat etti.