Behaeddin-i Buhari “kuddise sirruh” hazretlerinin talebesinden Seyyid Mahmud adýnda biri þöyle anlatýyor:

Bir gece rüyada Resulullah efendimizi “aleyhisselam” gördüm.

Çok sevinip;
- Yâ Resulallah, çoktandýr sizi görmemiþtim, ne iyi oldu, diye arzettim.

Efendimiz “aleyhisselam”, yanýndaki bir zatý göstererek;
- Beni göremezsen, bu zatý gör ve buna uy, buyurdu.

Dönüp baktým o zata.
Ve uyandým.

Bunda bir hikmet var diye düþünüp, o zatýn suretini zihnimde canlandýrýp, unutmamak için de bir kitap kapaðýnýn arkasýna not ettim.

Þöyle ki;
Peygamberimizin “aleyhisselam” yanýndaki zat, orta boylu, heybetli, yüzü nurlu ve az yuvarlaktý. Yanaklarýnýn rengi, kýrmýzý ve beyaz, gözlerinin karasý kestane rengiydi. Ýki kaþý yay gibiydi, diye yazdým.

Bu rüyanýn üzerinden yedi yýl geçmiþti ki, bir gün bir akrabamýn dükkanýnda otururken içeri nur yüzlü bir zat girdi.

Onu görür görmez yedi yýl öncesini hatýrladým.
Zira bu zat da orta boylu, heybetli ve yüzü nurlu idi.
Yanaklarýnýn rengi, kýrmýzý ve beyazdý.

Evet bu, o rüyada gördüðüm kiþiydi.

Çok sevinip;
- Efendim, davet etsem, bizim fakirhaneye teþrif eder misiniz? dedim.
- Peki, gidelim, buyurdu.

Buraya ne yazmýþsýn?

Kalktý ve birlikte bize doðru yürüdük.
Sanki evimizi biliyordu.

Çünkü kapýmýzýn önüne gelince;
- Burasý mý? diye sordu.
- Evet efendim, dedim.

Ýçeri girip sohbet ettik.
Bir ara kitaplýktaki dizili kitaplardan birini iþaret edip;
- Þu kitabý getir bakalým, buyurdu.

Getirip arzettim.
Kapaðýný kaldýrdý ve;
- Buraya ne yazmýþsýn, oku bakalým, buyurdu.

Bakýnca hatýrladým.
Yedi yýl önce gördüðüm rüyayý ve o rüyada gördüðüm zatýn eþkalini not etmiþtim oraya.

Ellerine kapanýp;
- Efendim, o rüya idi. Ama þükürler olsun ki þimdi hakikat oldu, diye arzettim.