Ubeydullah-ý Ahrar hazretleri “rahmetullahi aleyh”, ekseri sultanlara gider, tesirli sözleriyle onlara nasihat edip Ýslamiyet’i kuvvetlendirirdi.

Üstlerinde öyle çok nüfuzu vardý ki, cihan padiþahlarý boyun eðmiþlerdi bu büyük Veli’ye.

Nitekim kendisi;
- Eðer þeyhlik yapsaydým, hiçbir þeyh bir yerde bir talebe bulamazdý. Ama bize baþka vazife verildi, buyurmuþtu yakýnlarýna.

- O hangi vazife efendim? dediler.
- Dini kuvvetlendirip, Ýslamiyet’i yaymak görevi verildi ki, biz bunlarý temin etmeye çalýþýyoruz iþte.

Çin imparatoru bile

Bir gün de sevdiklerine;
- Allahü teâlâ bize öyle tesir vermiþtir ki, istesem, Çin imparatoru bana köle olurdu, buyurdu. Ýlahlýk dâvâ eden o maðrur meliki öyle tesir altýnda býrakabilirim ki, imparatorluðu býrakýp, yalýn ayak, baþ açýk kapýma koþardý.

Ve ilave etti:
- Biz böyle bir tasarrufa sahipsek de, Rabbimizin takdirini bekleriz yine. Edebi gözetip Ona boyun eðer, Onun iradesine rýza gösteririz.

Ýhlas nedir?

Bu zat, bir gün Ýhlastan bahsediyordu ki;
- Ýhlas nedir efendim? diye sordular.
- Ýhlas, her iþi, yalnýz Allah için yapmaktýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Nice oruç tutanlar vardýr ki, o oruçtan kârlarý, yalnýz açlýk ve susuzluk, nice ibadet yapanlar da vardýr ki, kârlarý, sadece yorgunluktur.

- Neden efendim?
- Bu ibadetleri Allah için yapmamýþlardýr çünkü.

Akýllý insan

Bir gün de, bir talebesi;
- Ýnsanlarýn en akýllýsý kimlerdir efendim? diye sordu.

Cevaben;
- Zahidlerdir, buyurdu.

- Zahidler mi hocam, neden?
- Çünkü onlar dünyaya kýymet vermez. Dünyaya düþkün olmamalarý, akýllý olduklarýný gösterir. Akýllý insan, önce ahiretini düþünür evladým. Orasý için hazýrlýk yapar þimdiden.