Alaüddin-i Sabir hazretleri “rahmetullahi aleyh” vefat edince, orada bazý hadiseler vuku buldu

Þöyle ki;
Bir zaman sonra mübarek kabri kaybolup belirsiz hale geldi.

Bir gün, kâfirlerden biri o yerlerden geçiyordu ki, bu yeri çok parlak ve nurlu gördü ilerden.

Yaklaþýnca, mezar kalýntýlarý görüp;
“Burasý, bir müminin mezarý olmalý” diye düþündü.

Zaten sevmezdi Müslümanlarý.
Eline bir demir parçasý alýp, vurdu o kabir yerine.

Vurduðu yerden bir delik açýldý.
Merak edip baþýný soktu o deliðe.
Ama çýkaramadý bir daha.

Bir müddet öyle kalýp, sonra öldü.

O gece, büyük Veli, sevenlerinden birinin rüyasýna girerek;
- Burada bir köpek var. Gel, onu uzaklaþtýr buradan! buyurdu.

O kimse gelip, o yerde birinin öldüðünü, baþýnýn da bir deliðin içinde kalmýþ olduðunu gördü.

Baþýný delikten çýkarýnca korkup geri çekildi.

Zira köpek baþý gibiydi aynen.
Sonra üzerine mükemmel bir türbe inþa ettirdi.

Ýtiraz edince

Bir gün, binlerce insan bu türbeyi ziyarete gelmiþ, bu zatýn menkýbelerini okuyorlardý ki, cemaatten biri kalbinden itiraz etti bu okunanlara.

O anda, bir cüzzam illetine yakalandý.
Hatasýný anlayýp, tövbe edince kurtuldu cüzzamdan.

Talebesi oldular

Kâfirlerden bir zâlim de, bir grup askeriyle bu zatýn dergahýný yýkmaya geldi bir gün.

Ve yýk emri verdi askerine.

Ama bütün askerlerin gözleri görmez oldu o anda.
O da anladý hatasýný.

Vazgeçti yýkma fikrinden.
Ve gelip, özür diledi Hakk’ýn bu Velisinden.

Mübarek zat affedince açýldý askerlerin gözleri.
Ve toptan talebesi oldular bu büyük Veli’nin.