Abdullah-ý Dehlevi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, þaný büyük bir Veli’dir.
Kerametleri meþhurdur halk arasýnda.

Bir gün, huzuruna birisi gelerek;
- Efendim, oðlum çoktandýr kayýp, dedi. Bir dua etseniz de, Rabbimiz tekrar ihsan etse onu bize.

Cevaben;
- Oðlunuz þu anda evdedir, buyurdu.

Adam þaþýrdý:
- Nasýl olur efendim. Þimdi evden geliyorum.

Büyük Veli tekrar;
- Sen eve git, buyurdu. Allahü teâlâ onu size ihsan etti tekrar.

Adamcaðýz;
- Peki efendim, deyip, eve koþtu hemen.
Gördü ki, oðlu gelmiþ, evde oturuyor.

En büyük nimet

Bu zat bir sohbetinde;
- Kardeþlerdim, Allahü teâlânýn, biz kullara pek çok nimetleri var. Bunlarýn içinde en kýymetlisi sizce hangisidir? diye sordu.

- Bilmiyoruz efendim, dediler.

Buyurdu ki:
- Bu nimetlerin en kýymetlisi, bir Allah dostunu, bir Evliya zatý tanýtmasý ve Onu sevdirmesidir. Yani Allah bir kulunu seviyorsa, ona, sevdiði bir kulunu, mesela bir Evliyayý tanýmak nasib eder.

Ve ekledi:
- Bir yerin, bir memleketin tadý Veliler “rahmetullahi aleyhim” ile gelir. Eðer bir memlekette Veli varsa, tadý vardýr o yerin.

Bir mümini görünce

Bir gün, genç bir talebesi;
- Hocam, duanýn kabul olacaðý vakitler hangileridir? diye sordu.

Cevaben;
- Kâbe-i þerif ilk görülünce ve bir mümini görünce yapýlan dualar kabul olur, buyurdu. Onun için müminle karþýlaþýnca selam verilir.

- Neden selam veriliyor efendim?
- Çünkü Selamün aleyküm en büyük duadýr evladým. Mânâsý, Allahü teâlâ sana dünyada ve ahirette selamet ve iyilik versin demektir.