Ebülleys-i Semerkandi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, büyük Ýslam âlimi idi.

Bir sohbetinde;
- Kul, her iþini ihlasla yapmalý ki, ahirette faydasýna kavuþabilsin, buyurdu. Eðer niyetinde az bozukluk varsa, eli boþ kalýr ahirette. Yorulduðu yanýna kalýr.

Ve misal verdi:
- Bir sürahi dolusu leziz þerbetin içine bir damlacýk pislik karýþýrsa, onu kimse içemez. Nitekim Peygamberimiz “aleyhisselam”; “Ümmetimden nice oruç tutanlar vardýr ki, o oruçtan kârlarý, açlýk ve susuzluk, nice ibadet yapanlar da vardýr ki, kazançlarý sadece yorgunluktur” buyuruyor.

Ne zengin adam

Bir gün de;
- Ýbadetlerini riya ile, gösteriþ için yapanlarýn hali þu kimseye benzer ki, kesesini çakýl taþlarýyla doldurmuþ. Herkes onun için Ne zengin adam derler. Ama onlarla bir þey alacak olsa, kimse ona bir kuruþluk mal bile vermez, buyurdu.

Þöyle devam etti:
- Ýbadet yapmakta da halis niyet yoksa, Allahü teâlâ, o amellere hiç deðer vermez. Kul, ibadetini tam ihlasla yapýp, sonra unutup hiç hatýrlamamalýdýr.

Þöyle bitirdi:
- Ama Müslüman günahýný asla unutmaz ve affý için aðlayýp yalvarýr durmadan.

Gafletle yaþamayýn!

Sonra þunu anlattý:
- Vaktiyle birkaç kiþi kabristana gidip; Bir dua edelim de, ölülerden biri dirilip, bize ölüm ve âhiretten haber versin. Biz de ona göre bir hazýrlýk yapalým dediler.

Abdest alýp, namaz kýldýlar.
Sonra el kaldýrýp dua ettiler.

Hak teâlânýn izniyle bir mevta dirilip kalktý kabrinde.

O mevta dile gelip;
- Ey insanlar! Gafletle yaþamayýn, ahiret var, hesap var, dedi. Þu mezarda doksan küsur senedir yatýyorum. Ama ölümün acýsýný unutamadým hâlâ. Yani ölüyormuþum gibi o þiddetli acýyý her an hissediyorum.

Þöyle bitirdi:
- Ömrümüzü boþ þeylerle harcamýþýz. Bari siz öyle yapmayýn. Yoksa siz de bizim gibi çok piþmanlýk çekersiniz.