Hace Mevdud-i Çeþti hazretleri “rahmetullahi aleyh” vefat etmeden az önce;
- Kardeþlerim, insan ne kadar ahmaktýr ki, kendi Yaradanýna durmadan isyan ediyor, buyurdu. Buna raðmen, kendi günahlarýný görmez de, baþkalarýnýn ayýplarýný araþtýrýr.

Ve ilave etti:
- Her gün, türlü türlü günahlarý iþler de, yine hiç üzülmeyip keyf eder gayet rahat.

Þöyle bitirdi:
- Halbuki bu gün yarýn mutlaka ölecek ve bunlarýn hesabýný bir bir verecektir Sahibine.

Yüzün niçin nurlu?

Bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, her þeyin bir alameti vardýr ve onun varlýðý onunla anlaþýlýr, buyurdu. Allah’ýn rahmetinden uzak olan kimsenin alameti de Allah korkusu ile aðlamamaktýr.

Sonra þunu anlattý:
Bir gece rüyamda bir huri gördüm. Yüzü çok parlak ve nurlu idi.

Merak edip;
- Senin yüzün neden böyle çok parlak? diye sordum.
- Senin gözyaþlarýndan, dedi.

Ve izah etti:
- Sen bir gece, Allah korkusu ile aðlamýþ ve gözlerinden sel gibi yaþlar akmýþtý. Ben o yaþlarý alýp yüzüme sürdüm.

- Sebep bu mu yani?
- Evet. Biz hurilerin yüzü böyle göz yaþlarýyla parlýyor. Akan yaþ nisbetinde artýyor güzelliðimiz.

Herkesle iyi geçinin!

Bir gün de sevdiklerine;
- Kardeþlerim, herkesle iyi geçinin ama kendinizle asla, buyurdu. Kimseye kýzmayýn, kendinize kýzýn. Herkesi sevin, kendinizi sevmeyin.

- Neden efendim? dediler.
- Kim kendisiyle iyi geçinir, kendine kýzmaz ve kendini severse, o kiþi zarardadýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Çünkü kendinden maksat, onun nefsidir. Nefs, düþmanýdýr insanýn. Ona günah iþletip Cehenneme sokmak ister. Ýþte sebep bu.