Yusüf-i Hemedani hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Evliyayý kiramýn en büyüklerindendir.

Resulullah efendimizin “aleyhisselam” mübarek kalbindeki ilim, feyiz ve nurlar, kalbden kalbe akarak Ona vasýl olmuþtu.

Orta boylu, buðday benizli mübarek zat idi.
Kumral sakallý, zaifçe bir Veliydi.

Eline geçeni, muhtaçlara verir, herkese þefkat ederdi.
Zaman zaman da aðlardý.

Yetiþtirdiði yüzlerce talebesi, büyük âlim ve Evliya oldular.
Bir yandan, insanlarýn manevi dertlerine deva sunarken, bir yandan da maddi hastalýklarýna þifalar sunuyordu.

Her insana þefkatliydi.
Hatta gayri müslimlere bile.

Onlara nasihat ediyor, hidayetlerine sebep oluyordu.
Dünyaya, zerre kadar ehemmiyet vermezdi.

Evinde bir hasýr vardý, bir de ibrik.
Ayrýca üzerinde yattýðý bir keçesi vardý.

Bir de yemek yapacak tenceresi.

Ýki türlü günah var

Bu zat, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, iki türlü günah vardýr, buyurdu. Birisi, Allah ile kullar arasýndadýr. Ýkinci günahlar ise, kullarýn birbiriyle münasebetlerinden hasýl olurlar.

Þöyle devam etti:
- Birinci tür günahý, ya affeder Allahü teâlâ, ya ceza verir. Kullar arasýndaki günahlarda ise kullarýn da hakký vardýr. Böyle günahlarda, adalet olacak, alacaklý, borçludan hakkýný alacaktýr.

Ve ekledi:
- Ama orada, dünyadaki paralar geçmez. sevaplar, verilir, günahlar yüklenilir.

Ve misal verdi:
- Mesela bir liralýk hak için, yediyüz namaz sevabý verilir karþý tarafa.

Sordular:
- Bu kadar sevabý yoksa efendim?
- Yoksa, alacaklýnýn günahlarý buna yükletilip, Cehenneme atýlýr.