Abdullah-ý Dehlevi hazretleri “rahmetullahi aleyh” zamanýnda bir ara kýtlýk vaki olmuþtu Delhi’de.

Ýnsanlarýn sýkýntý çekmesine bu büyük Veli de üzülüyordu.
Zira çok merhametliydi Allah’ýn kullarýna karþý.

Bir gün mescidin avlusuna çýkýp, kýzgýn güneþ altýnda oturdu bir müddet.

Sonra da ellerini kaldýrýp;
- Yâ ilahi! Bu aciz kul, yaðmur yaðýncaya kadar buradan gitmemeye karar verdim, dedi.

Az sonra kuvvetli bir yaðmur baþladý Delhi’de.
Nehirler gibi su boþaldý gökten.

Zira onlar, Allah’ýn çok nazlý kullarýdýr.

Onlarýn hürmetine, yaðdýrýr yaðmur, kar.
Onlarýn hatýrýna kalblere feyiz akar.

Resulullahtan “aleyhisselam” gelen feyiz ve nurlar, onlarýn kalblerinden Müslümanlara vasýl olur.

Saadete kavuþmak için

Bu zat bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, ebedi saadete kavuþabilmek için, üç þey yapmak lazýmdýr, buyurdu. Birincisi, dinini öðrenmektir. Çünkü bilmeden Müslümanlýk olmaz. Büyüklerimiz; “Dinini bilmeyenin dini yoktur” buyurmuþlardýr.

Sordular:
- Ýkincisi nedir efendim?
- Ýkincisi ameldir. Yani öðrendiðini, nefse zor gelse de yapmak, yerine getirmektir. Amel yapýlmayan bilgi, insana vebaldir. Ahirette azab görmesine sebep olur.

Ve ilave etti:
- Üçüncüsü de, her iþi Allah rýzasý için, yani Allah emrettiði için yapmaktýr.

Cihad nasýl olur?

Bu zat, bir sohbetinde de;
- Dinde cihad, sýkýntýlý bir iþtir, buyurdu. Onun için sabýr þarttýr. Sabredenler kazanýr.

Ve ekledi:
- Hizmette kýzmak olmaz. Öfkelenen kaybeder.

Þöyle devam etti:
- Müslüman, kötülük edene de iyilik yapar. Hakiki mümin, kimseye kötülük yapamaz.

Þöyle bitirdi:
- Kim böyle davranýrsa, huzurlu olur. Hatta ömrü uzar, sýhhat bulur bedeni.