Mevlana Halid-i Baðdadi hazretlerini “rahmetullahi aleyh” çekemeyen bazý din adamlarý, onu mahcup etmek için baþka bir þehirdeki Þeyh Yahya-yý Mezveri adýnda bir âlime mektup yazýp, maksatlarýný açýkladýlar.

Mektup þöyle:
- Burada, Halid diye genç bir âlim var ki, herkes maðlub oluyor Onun karþýsýnda. Hele Hindistan’a gidip geldikten sonra, mürþitlik dâvâsýna kalkýþtý. Onu maðlub etmekten biz aciz kaldýk. Ümidimiz sizdedir.

Þöyle bitiyor:
- Bu tarafa gelip, buna dur demek size vacip olmuþtur. Teþrifinizi bekliyoruz. Vesselam.

Þeyh Yahya, bu mektubu alýr almaz bazý talebesiyle birlikte Baðdat’a geldi hemen.

Âlimler karþýlayýp, çok iltifat ettiler kendisine.
Her biri Onu kendi evinde misafir etmek istiyordu.

Ama o, bu ilgi ve iltifata aldýrmayýp;
- Beni, o dediðiniz o zata götürün, dedi.

Götürüp gösterdiler dergahý.
Þeyh Yahya kapýya henüz gelmiþti ki, kapý açýldý içerden.

Mevlana Halid hazretleri “rahmetullahi aleyh” ayakta karþýladý kendisini.
- Hoþ geldiniz, buyurup içeri aldý.

Müsafeha edip, oturttu yanýna.
Ve ilgi gösterip, çok iltifatlarda bulundu.

Sormaya lüzum kalmadý

Þeyh Yahya’nýn zihninde ince ve zor dini meseleler vardý ki, onlarý sormayý tasarlýyordu bu büyük Veli’ye.

Ama lüzum kalmadý.
Zira sormadan, normal sohbet esnasýnda bir bir cevaplarýný aldý her bir meselenin.

Hem de en mükemmel þekilde.
Geniþ ve izahlý olarak.

Ýlmine hayranlýk duydu.
Hatta Onu görünce utandý kendisinden,

Hemen özür diledi.
Ýmtihan için gelmiþti ama talebesi olarak ayrýldý huzurundan.