Zünnun-i Mýsri hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Evliyanýn büyüklerindendir.
Bu zatýn yakýndan tanýdýðý bir genç vardý ki, bilmiyordu bu zatýn kýymetini.

Hem büyüklüðünü inkâr ediyor, hem de orda burda kötülüyordu bu Allah dostunu.

Hazret-i Zünnun, ona merhametinden bir þey demiyor, bilakis acýyýp hidayete gelmesini istiyordu.

Bir gün, onu çaðýrýp kýymetli bir yüzük verdi eline.
- Bunu, þu çarþý esnafýna bir göster bakalým. Kim ne kadar para veriyor, öðreniver, buyurdu.

Delikanlý “Peki” deyip, bütün çarþýyý dükkan dükkan dolaþtý.

Ama dönüp bakan olmayýnca, geri gelip;
- Ýlgilenen bile olmadý, diye rapor verdi.

Þimdi de sarraflara göster

Büyük Veli, bu defa;
- Peki evladým, þimdi de sarraflar çarþýsýna götür göster, buyurdu. Bak bakalým kuyumcular ne veriyorlar?

Yine “Peki” deyip, yüzüðü tek tek gösterdi sarraflara.

Ancak aldýðý cevaplarla þaþkýna döndü.
Zira çok büyük paralar veriyorlardý bu yüzüðe.

Geri dönüp;
- Bütün mücevhercilere gösterdim, dedi. Hepsi de bin altýnýn üzerinde deðer biçtiler buna.

Gülün kýymetini, bülbül bilir

Gence sevgiyle bakýp;
- Þimdi anladýn mý? buyurdu. Demek ki her þeyin kýymetini ehli anlarmýþ. Ýþte tasavvuf bilgisi de çok kýymetlidir, ama ehli anlar. Gülün kýymetini bülbülün bildiði gibi.

Sonra gence mânâlý mânâlý bakarak;
- Bir kimse bu ilmin kýymetini bilmiyorsa, hiç olmazsa dilini tutmalýdýr, öyle deðil mi? buyurdu

Delikanlý anlamýþtý hatasýný.
- Efendim, yanlýþ hareketlerimden dolayý özür diliyorum, dedi. Lütfen affedin. Cahilliðime baðýþlayýn.

Ve talebesi olmakla þereflendi.