Mevlana Halid-i Baðdadi “kuddise sirruh” hazretleri, hocasý Abdullah-ý Dehlevi hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” himmetiyle yetiþip kemale gelmiþti.

Üstadý, kendisine icazet verip;
- Ey Halid! Þimdi memleketine dön. Sen de bu nurlarý Hak âþýklarýný kalbine sal ve kavuþtur onlar Rablerine, buyurdu.

Mevlana Halid hazretleri;
- Efendim, bizim diyarda öyle âlimler var ki, pek fazla itibar ve þöhret sahibidirler. Hatta diðer âlimler de onlara saygýlýdýrlar, diye arzetti.

Ve ekledi:
- Ben bu iþe kalkýþýrsam, halk beni kabul etmez, serzeniþ yaparlar.

Ayaðýna yüz sürerler

Üstadý cevabýnda;
- Ey Halid! Sen oraya gidince, vaziyet deðiþir, buyurdu. Sen o halka doðru yolu anlat. Göreceksin ki, herkes gelip ayaðýnýn tozuna yüz sürecek, o itibarlý dediðin âlimler de sana hizmetçi olacaklardýr.

Sonra, bütün talebe ve ahaliyle birlikte uðurladýlar kendisini.
Þehirden dört mil kadar yürüyerek.
Ve gözyaþlarý içinde.

O gidince talebeye dönüp;
- Halid her þeyi aldý, götürdü, buyurdu.

Sonra da bir mektup yazýp gönderdi kendisine.

Mektup þöyle:
- Ey Allah’ýn sevgili kulu Mevlana Halid! Esselamü aleyküm. Tepeden týrnaða kadar kusur içinde olan bu fakire öyle çok nimetler gelir ki, bunlarýn þükrü için ne desem azdýr. Zira bu nimetler söze ve yazýya sýðmaz. Vücudumun her kýlý dile gelse de þükrünün zerresini eda edemezler.

Senin elin, benim elimdir

Þöyle devam etti:
- Bu nimetlerin en büyüðü de sizi tanýmamdýr. Sizinle iftihar ediyorum. Çünkü bu yol, sizinle kuvvetlenip yayýlacaktýr. Alem, sizin teveccühlerinize kavuþmakla baþka alem oluyor. Rabbime þükürler olsun.

Ve ilave etti:
- Baki Billah’ýn “rahmetullahi aleyh” talebesi içinde, Ýmam-ý Rabbani hazretlerinin “kuddise sirruh” yeri nasýl ayrý idiyse, ben de sizinle iftihar ediyorum. Siz, o memleketlerin, kutb-u alemisiniz. Zira Ýslamiyet, sizin vasýtanýzla dünyaya yayýlýyor.

Þöyle bitirdi:
- Þimdi sizin eliniz, benim elimdir. Sizi görmek, beni görmektir, vesselam.