Seyyid Ahmed Bedevi “rahmetullahi aleyh” hazretleri, yanýna gelenlere, konuþmadan önce bir kere teveccüh eder, ne kadar cahil biri de olsa, o tek nazarla bütün dereceleri geçirirdi.

Yani senelerce riyazet çekilerek kavuþulan manevi makamlara, bir anda kavuþurdu o kimse.

Ve yine o kimse ile hiçbir þey konuþmadan, mutlak icazetini verir, gönderirdi.

Velhasýl kerametleri ciltlere sýðmaz.
Ama biz, denizde damla misali bir ikisini yazýp bereketlenelim.

Bu zatý seven bir kimse, sýrtýnda süt kabýyla geçiyordu bir yoldan.
O esnada bu büyük Veli de karþýdan geliyordu.

Mübarek zat, eliyle bir iþaret etti kaba.
Kap düþtü, süt döküldü.

Adamcaðýz da üzüldü tabii.
Ama iþin hikmetini bilmiyordu garip.

Ne zaman ki kabýn içinden çýkan ölü yýlaný gördü.
O zaman çok sevindi iþte.

Zira süt dökülmeseydi yýlaný göremeyecek ve o sütü içip zehirleneceklerdi.

Allah’ýn en sevdiði ibadet

Bu zat, bir gün cemaatine;
- Allahü teâlânýn en çok razý olduðu ibadet nedir, biliyor musunuz? diye sordu.

- Bilmiyoruz efendim, dediler.
- Allahü teâlânýn en çok beðendiði ibadet, Allah’ýn dinini, Onun kullarýna anlatmaktýr, buyurdu.

- Yani Emr-i maruf mu efendim?
- Evet. Kimin elinde ne imkân varsa, bu hizmete iþtirak etmelidir. Ýlmi olan ilmiyle, parasý olan parasýyla, malý olan malýyla.

- Yapýlmazsa hocam?
- Yapmayan büyük günaha girer. Allahü teâlâ da, Sevgili Habibine, Onlara ticareti öðret! demedi.

- Ne dedi efendim?
- Benim kullarýma beni anlat! Benim emir ve yasaklarýmý bildir! buyurdu. Yani bu iþ, Peygamber mesleðidir. Bu hizmeti yapanlara müjdeler olsun.