Mansur bin Ammar hazretleri “rahmetullahi aleyh”, gençliðinde yerde bir kaðýt gördü gezinirken.

Besmele-i þerife yazýlýydý üzerinde.
Vicdaný sýzlayarak eðilip aldý onu.

Etrafýna bakýnýp, onu koyacak yüksek bir yer aradý, ama bulamadý.
Yere de atamadý tekrar.

Besmeleye hürmeten, aðzýna koydu onu.
O gece, nurlu bir zat girdi rüyasýna.

- Sen Rabbinin ismine hürmet ettin. Allah da ilim ve hikmetin kapýlarýný açtý sana, buyurdu.

Uyanýp çok duygulandý bu rüyadan.
Bütün günahlarýna tövbe etti.

Çalýþýp, kýsa zaman içinde Veliler “rahmetullahi aleyhim” arasýna katýldý.

Arkadaþýn önemi

Bir gün bazý sevdikleri;
- Ýman nedir efendim? diye sordular bu zata.

Cevabýnda;
- Ýman, benim sizi gördüðüm gibi, Allah’ýn varlýðýna, birliðine ve Muhammed “aleyhisselam”ýn Onun Peygamberi olduðuna inanmaktýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Bu iman elde edildi mi, gerisi kolay.

- Nasýl kolay efendim? dediler.
- Arkadaþ, buyurdu. Arkadaþýnýz iyiyse, siz de iyi olursunuz. Kötüyse, sizi de kötü yola sürükler.

Ve ekledi:
- Peygamber efendimiz “aleyhisselam”; “Ýnsanýn dini, arkadaþýnýn dini gibidir” buyuruyor.

Sordular:
- Yani imanýmýzýn kuvvetli olmasýný istiyorsak ne yapacaðýz hocam?
- Ýmaný kuvvetli olanlarla beraber olacaksýnýz.

- Namaz kýlmak istiyorsak?
- Namazýný muntazaman kýlan birisiyle arkadaþ olacaksýnýz.

- Ýhlasýmýzýn artmasý için?
- Bunun için de, ihlaslý kimselerle görüþecek, onlarla yakýnlýk kuracaksýnýz. Yani bu, bir tercih meselesidir.