Da’lec bin Ahmed hazretleri “rahmetullahi aleyh” zamanýnda bir Müslümanýn, birine onbin dirhem gümüþ borcu vardý baþka bir memlekette.

Ödeyemiyordu.
Bunun için de çok sýkýlýyordu.

Öyle ki, yeryüzü kendisine dar gelmiþti adeta.
Çaresizlik içinde katýrýna binip terk etti o diyarý.

Lakin bilemiyordu ne yöne gideceðini.
Hayvanýn yularýný serbest býraktý bunun için.

Kalbinden;
“Yâ ilahi, takatým kalmadý artýk. Borcumu ödemekte bana yardým et. Sevdiðin bir kulunu rast getir bana” diye dua etti.

Katýrýna tâbi olup, devam etti yoluna.
Hayvan, bir mescidin önüne gelince durdu birden.

Bu, Da'lec bin Ahmed hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” mescidiydi.
Katýrý durur durmaz ümitle indi yere.

Da'lec bin Ahmed hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bu yabancý adamý görür görmez fýrsatý kaçýrmayýp, davet etti evine.

Senin bir sýkýntýn var

Zira bir bakýþta anlamýþtý derdini.
Ona, nefis yemekler ikram ettikten sonra;
- Senin bir sýkýntýn var, buyurdu. Acaba nedir?

Adamcaðýz;
- Efendim, birine onbin akçe borcum var, dedi. Ödeyemiyorum.

- Bütün derdin bu mu?
- Evet efendim, baþka derdim yoktur.

- Bunu dert etme. Rahat ye yemeðini, hallederiz, buyurdu.

Sonra onbin akçe hediye edip, þehir dýþýna kadar yürüyerek uðurladý kendisini.

Helal lokma yiyin!

Bir gün de bazý dostlarý;
- Efendim, ibadet yapmanýn kolay gelmesi için ne yapmalý? diye sordular bu zata:

Cevaben;
- Helal lokma yiyenin ibadet yapmasý kolaylaþýr, buyurdu.

- Ya haram yenirse efendim?
- Haram yiyen, harama meyleder. Ýbadet zor gelir onlara.