Abdurrahim Ýstahri hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir Ramazan ayýnda Abadan’a gitmiþti.

Onu gören herkes, iftar için yemek getirdiler kendisine.
Ancak sabah olunca, yemeklerin hiçbirine el sürmediðini gördüler.

Bu hali görünce;
- Bu zat bir Allah adamý dediler birbirlerine.

O bunu hissedince, terk etti Abadan'ý.
Ve Sehl-i Tüsteri hazretlerinin memleketine gidip, kavuþtu bu büyük Veli’nin sohbetine.

Sehl-i Tüsteri hazretleri “rahmetullahi aleyh”, kendisine;
- Nasýl yemek istiyorsan hazýrlasýnlar, buyurdu.

Cevaben;
- Öyleyse ekþili olsun, dedi.

Ýstediði gibi piþirip arzettiler.
Ýftarý beklerken, kapý önünde bir ihtiyar kimse gördü.
Bir lokma bile yemeden, çömleði verdi o ihtiyara.

Sadece bir su ile iftar yaptý o gün.
Yarýnki oruç için de niyet etti tekrar.

Üç gün üstü üste böyle oldu.
Üçünde de getirilen yemeði ikram etti baþkalarýna.

Din, kimden öðrenilir?

Bu zat, bir gün sohbetinde;
- Dinimizden bir kelime öðrenip öðretmek, bin kere nafile hacca gitmekten daha çok sevaptýr, buyurdu.

Sordular:
- Dinimizi nereden öðrenmeliyiz efendim?
- Gerçek din âlimlerinden.

- Onlar kimlerdir efendim?
- Ehl-i sünnet âlimleridir.

- Bu âlimlerin özelliði nedir ki hocam?
- Onlar sadece nakleder, kendi kafalarýndan birþey söylemezler.

- Kafasýndan söyleyen âlimler de var mý ki hocam?
- Elbette. Onlar, din âlimi deðil, din hýrsýzlarýdýr. Dinini, Ehl-i sünnet âlimlerinden veya onlarýn kitaplarýndan öðrenenler kurtulacaktýr ahirette.